Zie nu de bladeren sterven,
veelkleurig de omgeving verven
voelt het herfstig in je ziel
een kilte die je niet beviel
’t is slechts tijdelijke pijn
‘dra komt warme zonneschijn.
Ik heb vandaag moeten vaststellen dat het seizoenseinde met rasse schreden nadert.
De morgenkoude hield de meeste fietsers in bed, maar toch hadden die ongelijk want na een uurtje stevig doorfietsen, deed het herfstzonnetje zijn werk en was het nog heerlijk touren in Waals Brabant.
Francine, Anne, Christine, Jan V, Christian en Jan Q genoten dan ook met volle teugen van de meer dan waarschijnlijk laatste trip voor 2007, alhoewel de meningen unaniem waren dat er volgende week bij zulk leuk weertje nog kan gefietst worden.
Via Bierbeek en Meldert werd er traditioneel een stop gehouden in Hoegaarden, ditmaal niet om ons te bezatten in de oude brouwerij, maar wel om vast te stellen dat de wegen bezaaid lagen met afgevallen bladeren en eikels.
Jan V. had in de loop van de week reeds geproefd van een cocktail van de vermelde afvalligen besprenkeld met regen, gevolg: voorwiel onderuit en een lelijk geschaafde elleboog.
Via de oude spoorwegberm verder naar Geldenaken, beter gekend als Jodoigne en door Melin naar Beauvechain, beter gekend als Bevekom, om te belanden op het zonneterras bij "den Toots", onder de Haasroodse kerktoren waar de klokken twaalve (of elve) slaan.
De meeste van de deelnemers die dit jaar de revue zijn gepasseerd, zitten spreekwoordelijk ook in de herfst van het leven.
Laat de rit van vandaag een levensspiegel zijn, waarbij de herfst niet het synoniem is van koud en kil, maar ons nog vele mooie dagen kan brengen, momenten om echt te koesteren.
Tot volgend jaar en nog bedankt voor het tof gezelschap.
Janneke Quintens
zondag 7 oktober 2007
Abonneren op:
Posts (Atom)