Met zijn 2 naar Brussel

Zondag was ik als eerste aanwezig (om iets na 9!!!), en kwam enkel Dré opdagen. We besloten - net als de C's - richting Brussel te rijden, en als échte toeristen iets te drinken op de grote markt. Wegens de vele lichten haalden we slechts een gemiddelde van 25, maar toch hebben we ervan genoten...

Een broertje voor Martijn

Koen Paes meldt dat Tania vorige week bevallen van hun tweede zoontje, Daan is een stevige baby van 3,92 kg en 53 cm. "Moeder en zoontje stellen het fantastisch", schrijft hij erbij. Wij vragen ons af hoe het met de vader zit.... want Koen meldt ook dat zijn wielerseizoen erop zit voor dit jaar. Té hard gereden misschien in één van de vorige weken??

Van ons een dikke proficiat!

Zondag 23 september : autoloze en caféloze zondagen

Mensen zitten toch raar in mekaar. Nu de laatste echte dorpscafé in Haasrode de deuren definitief dichtgooit begint iedereen plots als gek te feesten. Ik heb bij het afscheid van Achiel en Wiske, de vroegere cafébazen van ons stamlokaal, 14 dagen in de kelder zitten treuren, en dan ging het nog niet om een sluiting.
Ook zo voor een autoloze zondag in Brussel. Op TV vond iedereen dat de "max".
In de jaren zeventig was dat wel anders, wie heeft er toen gefeest om de autoloze zondagen
vanwege de oliecrisis? Treurnis alom, met de fiets naar de bakker werd toen aanzien als een straf.
Christian, Anne, Denise, Jan V, Mieke, Francine, Danielle, Robert,Hugo, Rita en Jan Q besloten richting Brussel te fietsen om mee te kunnen genieten van de unieke verkeersvrije straten.
Dat iedereen met dit uitstekend nazomerweer er wat futloos en ongeconcentreerd bijfietste bleek al in Korbeek-Dijle waar er plots naar vier windstreken tegelijk werd afgeslagen, gelukkig kon Mieke haar "man"-schappen terug hergroeperen.
In Vossem kreeg Jan V pech met zijn achterwiel dat paraplu sloeg, om verder onheil te voorkomen besliste hij van op zijn s-t(r)appen terug te keren. Bij het binnenrijden van het park van Tervuren had Denise wel een pijl gezien dat ons naar het autovrije land moest loodsen, maar weeral door concentratieverlies werd de andere richting uitgefietst om aldus in Duisburg de weg afgetoeterd te worden door auto's die Brussel waren ontvlucht.
Voor de fietsvakanties werd nog geopteerd om zoveel mogelijk hellingen te beklimmen, nu werd er met een wijde boog omheengereden. Na de beklimming van de Huldenberg besliste de directie van de "tour" niet meer de Ottenberg op te rijden maar wel de kortste weg te nemen richting Zoete Waters. Zelfs de klim van 50 meter aan de kleine overweg in St Joris Weert werd vermeden, met het gevolg dat Danielle en Anne een beetje besluiteloos stonden te dromen welke richting zij nu uitmoesten en alzo de "trein" misten.
In Blanden was er gelukkig een hergroepering en werd geopteerd van snel snel naar Nonkel Mille te rijden, evenwel verloren wij de wedren met de Natuurvrienden om als eerste op het terras te zitten. Volgens mij waren die 'smorgens rechtstreeks van de Sporthal naar het café gereden.
Met een terugblik op het voorbije seizoen, kan ik getuigen dat de bekende TV-spotjes van Studio 1 "mannen presteren beter als iemand kijkt" (de man in de fitness en de man op de waterfiets) toch wel kloppen. Het gevoel van er weer bij te horen doet mij "bergen" verzetten en heeft mij geholpen uit een diep "dal" te klimmen.

Janneke Quintens

Zondag 16 september: Child Focus

Dankzij de zomerse zondagen blijven de C's goed vertegenwoordigd. Francine, Anne, Danielle, Christine, Anne-Mie, Rita, Robert, Christian, Jan V en Jan Q verzamelden aan de Sole Mio.
Iedereen keek vol bewondering voor de nagelnieuwe zw-fiets van Christian.
Ook was er een proficiat voor Danielle, die jarig was.
Er werd beslist van naar Hoegaarden te rijden, aangezien het bier met dezelfde naam, uit Jupille met tankwagens werd aangevoerd en aan halve prijs verkocht, en dit opdat Inbev de bucht uit Wallonië toch nog ergens zou kwijtgeraken. Blijkbaar maakte dit deel uit van de deal opdat het bier terug in Hoegaarden mag gebrouwen worden.
Op een gezapig tempo ging het langs Bierbeek en Meldert naar het bierdorp, alleen wist niemand juist waar wat te krijgen was.
Eerst was er wat over en weer gefiets om uiteindelijk in het centrum en in de oude brouwerij te belanden.
Bij telling van de koppen van de groep, en dit is echt noodzakelijk als je hetzij met kleuters, hetzij met 50-plussers op stap gaat, bleek Janneke te ontbreken. Hardhorigheid begint al eens parten te spelen op latere leeftijd, want blijkbaar had hij niet gehoord dat de groep halt hield aan de ingangspoort van diezelfde brouwerij.
Er werd snel overlegd en beslist van Child Focus in te schakelen om de verdwaalde (of ontvoerde) wielertoerist op te sporen.
Gezien ik persoonlijk voorwerp uitmaak van de verdwijning, stopt hier mijn ritverslag want fietsen in eenzaamheid biedt maar weinig boeiende commentaar.
Het "kind" dook terug op omstreeks 12u15 in het festijntje te Blanden, en buiten een vermanende vinger van moeder Rita, was er vooral een sfeer van opluchting.

Janneke Quintens

Zondag 9 september : Waar men gaat langs vlaamse wegen, men komt wel altijd de A's van Bergendal tegen

Elke week een nieuw verhaal en zo blijft fietsen bij Bergendal nog boeiend ook.
Tijdens mijn opwarming kwam ik de A's tegen die blijkbaar met vertraging waren vertrokken.
Mieke, Francine, Anne, Lydia en Anne-Mie samen met Hugo, Christian en Jan V stonden reeds vertrekkensklaar aan de start. Toen ik met Rita een beetje te laat aankwam viel mij direct op dat Anne-Mie haar fiets op zijn rug lag, dit ondanks het feit dat de Ronde van Leuven nu toch al 14 dagen achter ons ligt.
Het bleek gelukkig te gaan om een bizar kettingprobleem, zodat wij onze klassieke trip door het heuvelland konden aanvatten. Uit wat ik kon opvangen kennen Francine en Hugo de plaatsnamen in Egypte nog beter dan in ons eigen Hageland, maar dit kan ook als oorzaak gehad hebben dat ik mij alles behalve fris voelde, de reden hiervan beste vrienden was wel van professionele aard, handelbeurzen kruipen nu eenmaal in de kleren, en buiten wat gammele fantasmes is met mij alles verder OK.
Probleem was dus wel dat mijn observatievermogen deze week sterk werd gelimiteerd.
Via Bierbeek en Meldert ging het richting Pietrebais waar wij Daniël Lecocq met een voor ons onbekende groep tegenkwamen.
Even verder kwamen wij dan weer wel een bekende groep tegen, met name de A's die ons pad voor de 2de maal kruisten. Verder naar Tudor en St Agatha-Rode.
In St Joris Weert werd afgedraaid naar een veldritcircuit, ja de winter is nu inderdaad in aantocht, maar toch vraag ik mij af wie op dit snugger idee is gekomen van de Sven Nijsroute te volgen?
Juist voor de Zoete Waters werden wij voor de 3de maal overstoken door de A's en vanaf daar laat ik alle commentaar over aan Ronny, want ik kreeg een black-out.
Rita heeft mij nu wel voor de keuze gesteld dat ik moet kiezen met ik wie ik volgende week mee ga rijden, de A's of de C's. Hopelijk heb ik tegen dan mijn volle verstand terug, en start ik mee om 9u30 om black-outs te vermijden.

Janneke Quintens

Zondag 2 september : De Gordel : Fasten your seatbelts

Aangezien wij nog géén programma hadden doorgekregen voor september, werd beslist van een gedeelte van de gordel te rijden, aangezien die op de zoete waters voorbijkwam.
Eerst bleek dat wij op het Moutainbike-parcours verzeild geraakt waren, wat tot heel wat gemor van Hugo leidde. Het voordeel was wel dat er gratis drank aan een controlepost werd uitgereikt waarvan Rita dankbaar gebruik maakte, maar wel moest vaststellen dat het aangereikte blikje Aquarius reeds geopend was. Dus uitdrinken en achtervolgen was de boodschap.
Al snel verlieten we het MTB-parcours en in Tervuren belanden we op het parcours van de 100 km voor wielertoeristen, daarbij hielden wij een korte tussenstop om de mooie omgeving van het park te bewonderen.
Als echte B&D's lieten wij ons natuurlijk niet onbetuigd en spurtten de helling van Duisburg op. Annemie sneed letterlijk als een mes door de wind, toch kon zij niet verbergen dat de 3 stukken taart van de dag voordien haar klimmersconditie licht hadden aangetast.
Via Hoeilaart bereikten wij Overijse, daar was in een gevaarlijke afdaling een wielrijder zwaar ten val gekomen, en ik hoop nu eindelijk dat onze helmloze fietsende leden tot het besef zijn gekomen dat zo'n "hoed" géén overbodige luxe meer is.
Overijse was trouwens een van de vertrekpunten en aankomstplaatsen en wij kregen "gratis" vlaamse leeuwstickertjes.
Annemie ging zelfs over tot de commercialisering van die stickers (0.10 eur per stuk) , terwijl ik meer oog had voor het worstenkraam dat daar stond. Wij verlieten hier het parcours en reden via Tombeek naar St Jorisweert waar Anne op de zoete waters de finale met een demarrage inluidde.
Jan V counterde die uitbraak, maar Jan Q maakte van Danielle's kopwerk en slip-stream gebruik voor de ultieme aanval, om de kleine voorsprong evenwel te behouden moest hij de laatste 3 km wel tegen 44 km/u rijden.
In het festijntje waren er nog een aantal interessante gespreksonderwerpen, zoals de bevalling van Chris, dochter van "Bompa" Hugo, waarvoor proficiat, de teruggekeerde puberteit (of is het de midlifecrisis) van Danielle, de inspraak van Rita in naam van de vrouwen ivm de informatieronde met de Natuurvrienden, de parfums van Anne geschikt voor het fietsen.
Voor het thema "inspraak" kan ik iedereen geruststellen, want de vrouwen hebben altijd het laatste woord.

Janneke Quintens