Aangezien wij nog géén programma hadden doorgekregen voor september, werd beslist van een gedeelte van de gordel te rijden, aangezien die op de zoete waters voorbijkwam.
Eerst bleek dat wij op het Moutainbike-parcours verzeild geraakt waren, wat tot heel wat gemor van Hugo leidde. Het voordeel was wel dat er gratis drank aan een controlepost werd uitgereikt waarvan Rita dankbaar gebruik maakte, maar wel moest vaststellen dat het aangereikte blikje Aquarius reeds geopend was. Dus uitdrinken en achtervolgen was de boodschap.
Al snel verlieten we het MTB-parcours en in Tervuren belanden we op het parcours van de 100 km voor wielertoeristen, daarbij hielden wij een korte tussenstop om de mooie omgeving van het park te bewonderen.
Als echte B&D's lieten wij ons natuurlijk niet onbetuigd en spurtten de helling van Duisburg op. Annemie sneed letterlijk als een mes door de wind, toch kon zij niet verbergen dat de 3 stukken taart van de dag voordien haar klimmersconditie licht hadden aangetast.
Via Hoeilaart bereikten wij Overijse, daar was in een gevaarlijke afdaling een wielrijder zwaar ten val gekomen, en ik hoop nu eindelijk dat onze helmloze fietsende leden tot het besef zijn gekomen dat zo'n "hoed" géén overbodige luxe meer is.
Overijse was trouwens een van de vertrekpunten en aankomstplaatsen en wij kregen "gratis" vlaamse leeuwstickertjes.
Annemie ging zelfs over tot de commercialisering van die stickers (0.10 eur per stuk) , terwijl ik meer oog had voor het worstenkraam dat daar stond. Wij verlieten hier het parcours en reden via Tombeek naar St Jorisweert waar Anne op de zoete waters de finale met een demarrage inluidde.
Jan V counterde die uitbraak, maar Jan Q maakte van Danielle's kopwerk en slip-stream gebruik voor de ultieme aanval, om de kleine voorsprong evenwel te behouden moest hij de laatste 3 km wel tegen 44 km/u rijden.
In het festijntje waren er nog een aantal interessante gespreksonderwerpen, zoals de bevalling van Chris, dochter van "Bompa" Hugo, waarvoor proficiat, de teruggekeerde puberteit (of is het de midlifecrisis) van Danielle, de inspraak van Rita in naam van de vrouwen ivm de informatieronde met de Natuurvrienden, de parfums van Anne geschikt voor het fietsen.
Voor het thema "inspraak" kan ik iedereen geruststellen, want de vrouwen hebben altijd het laatste woord.
Janneke Quintens
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten