Zie nu de bladeren sterven,
veelkleurig de omgeving verven
voelt het herfstig in je ziel
een kilte die je niet beviel
’t is slechts tijdelijke pijn
‘dra komt warme zonneschijn.
Ik heb vandaag moeten vaststellen dat het seizoenseinde met rasse schreden nadert.
De morgenkoude hield de meeste fietsers in bed, maar toch hadden die ongelijk want na een uurtje stevig doorfietsen, deed het herfstzonnetje zijn werk en was het nog heerlijk touren in Waals Brabant.
Francine, Anne, Christine, Jan V, Christian en Jan Q genoten dan ook met volle teugen van de meer dan waarschijnlijk laatste trip voor 2007, alhoewel de meningen unaniem waren dat er volgende week bij zulk leuk weertje nog kan gefietst worden.
Via Bierbeek en Meldert werd er traditioneel een stop gehouden in Hoegaarden, ditmaal niet om ons te bezatten in de oude brouwerij, maar wel om vast te stellen dat de wegen bezaaid lagen met afgevallen bladeren en eikels.
Jan V. had in de loop van de week reeds geproefd van een cocktail van de vermelde afvalligen besprenkeld met regen, gevolg: voorwiel onderuit en een lelijk geschaafde elleboog.
Via de oude spoorwegberm verder naar Geldenaken, beter gekend als Jodoigne en door Melin naar Beauvechain, beter gekend als Bevekom, om te belanden op het zonneterras bij "den Toots", onder de Haasroodse kerktoren waar de klokken twaalve (of elve) slaan.
De meeste van de deelnemers die dit jaar de revue zijn gepasseerd, zitten spreekwoordelijk ook in de herfst van het leven.
Laat de rit van vandaag een levensspiegel zijn, waarbij de herfst niet het synoniem is van koud en kil, maar ons nog vele mooie dagen kan brengen, momenten om echt te koesteren.
Tot volgend jaar en nog bedankt voor het tof gezelschap.
Janneke Quintens
zondag 7 oktober 2007
woensdag 26 september 2007
Met zijn 2 naar Brussel
Zondag was ik als eerste aanwezig (om iets na 9!!!), en kwam enkel Dré opdagen. We besloten - net als de C's - richting Brussel te rijden, en als échte toeristen iets te drinken op de grote markt. Wegens de vele lichten haalden we slechts een gemiddelde van 25, maar toch hebben we ervan genoten...
Een broertje voor Martijn
Koen Paes meldt dat Tania vorige week bevallen van hun tweede zoontje, Daan is een stevige baby van 3,92 kg en 53 cm. "Moeder en zoontje stellen het fantastisch", schrijft hij erbij. Wij vragen ons af hoe het met de vader zit.... want Koen meldt ook dat zijn wielerseizoen erop zit voor dit jaar. Té hard gereden misschien in één van de vorige weken??
Van ons een dikke proficiat!
Van ons een dikke proficiat!
zondag 23 september 2007
Zondag 23 september : autoloze en caféloze zondagen
Mensen zitten toch raar in mekaar. Nu de laatste echte dorpscafé in Haasrode de deuren definitief dichtgooit begint iedereen plots als gek te feesten. Ik heb bij het afscheid van Achiel en Wiske, de vroegere cafébazen van ons stamlokaal, 14 dagen in de kelder zitten treuren, en dan ging het nog niet om een sluiting.
Ook zo voor een autoloze zondag in Brussel. Op TV vond iedereen dat de "max".
In de jaren zeventig was dat wel anders, wie heeft er toen gefeest om de autoloze zondagen
vanwege de oliecrisis? Treurnis alom, met de fiets naar de bakker werd toen aanzien als een straf.
Christian, Anne, Denise, Jan V, Mieke, Francine, Danielle, Robert,Hugo, Rita en Jan Q besloten richting Brussel te fietsen om mee te kunnen genieten van de unieke verkeersvrije straten.
Dat iedereen met dit uitstekend nazomerweer er wat futloos en ongeconcentreerd bijfietste bleek al in Korbeek-Dijle waar er plots naar vier windstreken tegelijk werd afgeslagen, gelukkig kon Mieke haar "man"-schappen terug hergroeperen.
In Vossem kreeg Jan V pech met zijn achterwiel dat paraplu sloeg, om verder onheil te voorkomen besliste hij van op zijn s-t(r)appen terug te keren. Bij het binnenrijden van het park van Tervuren had Denise wel een pijl gezien dat ons naar het autovrije land moest loodsen, maar weeral door concentratieverlies werd de andere richting uitgefietst om aldus in Duisburg de weg afgetoeterd te worden door auto's die Brussel waren ontvlucht.
Voor de fietsvakanties werd nog geopteerd om zoveel mogelijk hellingen te beklimmen, nu werd er met een wijde boog omheengereden. Na de beklimming van de Huldenberg besliste de directie van de "tour" niet meer de Ottenberg op te rijden maar wel de kortste weg te nemen richting Zoete Waters. Zelfs de klim van 50 meter aan de kleine overweg in St Joris Weert werd vermeden, met het gevolg dat Danielle en Anne een beetje besluiteloos stonden te dromen welke richting zij nu uitmoesten en alzo de "trein" misten.
In Blanden was er gelukkig een hergroepering en werd geopteerd van snel snel naar Nonkel Mille te rijden, evenwel verloren wij de wedren met de Natuurvrienden om als eerste op het terras te zitten. Volgens mij waren die 'smorgens rechtstreeks van de Sporthal naar het café gereden.
Met een terugblik op het voorbije seizoen, kan ik getuigen dat de bekende TV-spotjes van Studio 1 "mannen presteren beter als iemand kijkt" (de man in de fitness en de man op de waterfiets) toch wel kloppen. Het gevoel van er weer bij te horen doet mij "bergen" verzetten en heeft mij geholpen uit een diep "dal" te klimmen.
Janneke Quintens
Ook zo voor een autoloze zondag in Brussel. Op TV vond iedereen dat de "max".
In de jaren zeventig was dat wel anders, wie heeft er toen gefeest om de autoloze zondagen
vanwege de oliecrisis? Treurnis alom, met de fiets naar de bakker werd toen aanzien als een straf.
Christian, Anne, Denise, Jan V, Mieke, Francine, Danielle, Robert,Hugo, Rita en Jan Q besloten richting Brussel te fietsen om mee te kunnen genieten van de unieke verkeersvrije straten.
Dat iedereen met dit uitstekend nazomerweer er wat futloos en ongeconcentreerd bijfietste bleek al in Korbeek-Dijle waar er plots naar vier windstreken tegelijk werd afgeslagen, gelukkig kon Mieke haar "man"-schappen terug hergroeperen.
In Vossem kreeg Jan V pech met zijn achterwiel dat paraplu sloeg, om verder onheil te voorkomen besliste hij van op zijn s-t(r)appen terug te keren. Bij het binnenrijden van het park van Tervuren had Denise wel een pijl gezien dat ons naar het autovrije land moest loodsen, maar weeral door concentratieverlies werd de andere richting uitgefietst om aldus in Duisburg de weg afgetoeterd te worden door auto's die Brussel waren ontvlucht.
Voor de fietsvakanties werd nog geopteerd om zoveel mogelijk hellingen te beklimmen, nu werd er met een wijde boog omheengereden. Na de beklimming van de Huldenberg besliste de directie van de "tour" niet meer de Ottenberg op te rijden maar wel de kortste weg te nemen richting Zoete Waters. Zelfs de klim van 50 meter aan de kleine overweg in St Joris Weert werd vermeden, met het gevolg dat Danielle en Anne een beetje besluiteloos stonden te dromen welke richting zij nu uitmoesten en alzo de "trein" misten.
In Blanden was er gelukkig een hergroepering en werd geopteerd van snel snel naar Nonkel Mille te rijden, evenwel verloren wij de wedren met de Natuurvrienden om als eerste op het terras te zitten. Volgens mij waren die 'smorgens rechtstreeks van de Sporthal naar het café gereden.
Met een terugblik op het voorbije seizoen, kan ik getuigen dat de bekende TV-spotjes van Studio 1 "mannen presteren beter als iemand kijkt" (de man in de fitness en de man op de waterfiets) toch wel kloppen. Het gevoel van er weer bij te horen doet mij "bergen" verzetten en heeft mij geholpen uit een diep "dal" te klimmen.
Janneke Quintens
maandag 17 september 2007
Zondag 16 september: Child Focus
Dankzij de zomerse zondagen blijven de C's goed vertegenwoordigd. Francine, Anne, Danielle, Christine, Anne-Mie, Rita, Robert, Christian, Jan V en Jan Q verzamelden aan de Sole Mio.
Iedereen keek vol bewondering voor de nagelnieuwe zw-fiets van Christian.
Ook was er een proficiat voor Danielle, die jarig was.
Er werd beslist van naar Hoegaarden te rijden, aangezien het bier met dezelfde naam, uit Jupille met tankwagens werd aangevoerd en aan halve prijs verkocht, en dit opdat Inbev de bucht uit Wallonië toch nog ergens zou kwijtgeraken. Blijkbaar maakte dit deel uit van de deal opdat het bier terug in Hoegaarden mag gebrouwen worden.
Op een gezapig tempo ging het langs Bierbeek en Meldert naar het bierdorp, alleen wist niemand juist waar wat te krijgen was.
Eerst was er wat over en weer gefiets om uiteindelijk in het centrum en in de oude brouwerij te belanden.
Bij telling van de koppen van de groep, en dit is echt noodzakelijk als je hetzij met kleuters, hetzij met 50-plussers op stap gaat, bleek Janneke te ontbreken. Hardhorigheid begint al eens parten te spelen op latere leeftijd, want blijkbaar had hij niet gehoord dat de groep halt hield aan de ingangspoort van diezelfde brouwerij.
Er werd snel overlegd en beslist van Child Focus in te schakelen om de verdwaalde (of ontvoerde) wielertoerist op te sporen.
Gezien ik persoonlijk voorwerp uitmaak van de verdwijning, stopt hier mijn ritverslag want fietsen in eenzaamheid biedt maar weinig boeiende commentaar.
Het "kind" dook terug op omstreeks 12u15 in het festijntje te Blanden, en buiten een vermanende vinger van moeder Rita, was er vooral een sfeer van opluchting.
Janneke Quintens
Iedereen keek vol bewondering voor de nagelnieuwe zw-fiets van Christian.
Ook was er een proficiat voor Danielle, die jarig was.
Er werd beslist van naar Hoegaarden te rijden, aangezien het bier met dezelfde naam, uit Jupille met tankwagens werd aangevoerd en aan halve prijs verkocht, en dit opdat Inbev de bucht uit Wallonië toch nog ergens zou kwijtgeraken. Blijkbaar maakte dit deel uit van de deal opdat het bier terug in Hoegaarden mag gebrouwen worden.
Op een gezapig tempo ging het langs Bierbeek en Meldert naar het bierdorp, alleen wist niemand juist waar wat te krijgen was.
Eerst was er wat over en weer gefiets om uiteindelijk in het centrum en in de oude brouwerij te belanden.
Bij telling van de koppen van de groep, en dit is echt noodzakelijk als je hetzij met kleuters, hetzij met 50-plussers op stap gaat, bleek Janneke te ontbreken. Hardhorigheid begint al eens parten te spelen op latere leeftijd, want blijkbaar had hij niet gehoord dat de groep halt hield aan de ingangspoort van diezelfde brouwerij.
Er werd snel overlegd en beslist van Child Focus in te schakelen om de verdwaalde (of ontvoerde) wielertoerist op te sporen.
Gezien ik persoonlijk voorwerp uitmaak van de verdwijning, stopt hier mijn ritverslag want fietsen in eenzaamheid biedt maar weinig boeiende commentaar.
Het "kind" dook terug op omstreeks 12u15 in het festijntje te Blanden, en buiten een vermanende vinger van moeder Rita, was er vooral een sfeer van opluchting.
Janneke Quintens
maandag 10 september 2007
Zondag 9 september : Waar men gaat langs vlaamse wegen, men komt wel altijd de A's van Bergendal tegen
Elke week een nieuw verhaal en zo blijft fietsen bij Bergendal nog boeiend ook.
Tijdens mijn opwarming kwam ik de A's tegen die blijkbaar met vertraging waren vertrokken.
Mieke, Francine, Anne, Lydia en Anne-Mie samen met Hugo, Christian en Jan V stonden reeds vertrekkensklaar aan de start. Toen ik met Rita een beetje te laat aankwam viel mij direct op dat Anne-Mie haar fiets op zijn rug lag, dit ondanks het feit dat de Ronde van Leuven nu toch al 14 dagen achter ons ligt.
Het bleek gelukkig te gaan om een bizar kettingprobleem, zodat wij onze klassieke trip door het heuvelland konden aanvatten. Uit wat ik kon opvangen kennen Francine en Hugo de plaatsnamen in Egypte nog beter dan in ons eigen Hageland, maar dit kan ook als oorzaak gehad hebben dat ik mij alles behalve fris voelde, de reden hiervan beste vrienden was wel van professionele aard, handelbeurzen kruipen nu eenmaal in de kleren, en buiten wat gammele fantasmes is met mij alles verder OK.
Probleem was dus wel dat mijn observatievermogen deze week sterk werd gelimiteerd.
Via Bierbeek en Meldert ging het richting Pietrebais waar wij Daniël Lecocq met een voor ons onbekende groep tegenkwamen.
Even verder kwamen wij dan weer wel een bekende groep tegen, met name de A's die ons pad voor de 2de maal kruisten. Verder naar Tudor en St Agatha-Rode.
In St Joris Weert werd afgedraaid naar een veldritcircuit, ja de winter is nu inderdaad in aantocht, maar toch vraag ik mij af wie op dit snugger idee is gekomen van de Sven Nijsroute te volgen?
Juist voor de Zoete Waters werden wij voor de 3de maal overstoken door de A's en vanaf daar laat ik alle commentaar over aan Ronny, want ik kreeg een black-out.
Rita heeft mij nu wel voor de keuze gesteld dat ik moet kiezen met ik wie ik volgende week mee ga rijden, de A's of de C's. Hopelijk heb ik tegen dan mijn volle verstand terug, en start ik mee om 9u30 om black-outs te vermijden.
Janneke Quintens
Tijdens mijn opwarming kwam ik de A's tegen die blijkbaar met vertraging waren vertrokken.
Mieke, Francine, Anne, Lydia en Anne-Mie samen met Hugo, Christian en Jan V stonden reeds vertrekkensklaar aan de start. Toen ik met Rita een beetje te laat aankwam viel mij direct op dat Anne-Mie haar fiets op zijn rug lag, dit ondanks het feit dat de Ronde van Leuven nu toch al 14 dagen achter ons ligt.
Het bleek gelukkig te gaan om een bizar kettingprobleem, zodat wij onze klassieke trip door het heuvelland konden aanvatten. Uit wat ik kon opvangen kennen Francine en Hugo de plaatsnamen in Egypte nog beter dan in ons eigen Hageland, maar dit kan ook als oorzaak gehad hebben dat ik mij alles behalve fris voelde, de reden hiervan beste vrienden was wel van professionele aard, handelbeurzen kruipen nu eenmaal in de kleren, en buiten wat gammele fantasmes is met mij alles verder OK.
Probleem was dus wel dat mijn observatievermogen deze week sterk werd gelimiteerd.
Via Bierbeek en Meldert ging het richting Pietrebais waar wij Daniël Lecocq met een voor ons onbekende groep tegenkwamen.
Even verder kwamen wij dan weer wel een bekende groep tegen, met name de A's die ons pad voor de 2de maal kruisten. Verder naar Tudor en St Agatha-Rode.
In St Joris Weert werd afgedraaid naar een veldritcircuit, ja de winter is nu inderdaad in aantocht, maar toch vraag ik mij af wie op dit snugger idee is gekomen van de Sven Nijsroute te volgen?
Juist voor de Zoete Waters werden wij voor de 3de maal overstoken door de A's en vanaf daar laat ik alle commentaar over aan Ronny, want ik kreeg een black-out.
Rita heeft mij nu wel voor de keuze gesteld dat ik moet kiezen met ik wie ik volgende week mee ga rijden, de A's of de C's. Hopelijk heb ik tegen dan mijn volle verstand terug, en start ik mee om 9u30 om black-outs te vermijden.
Janneke Quintens
maandag 3 september 2007
Zondag 2 september : De Gordel : Fasten your seatbelts
Aangezien wij nog géén programma hadden doorgekregen voor september, werd beslist van een gedeelte van de gordel te rijden, aangezien die op de zoete waters voorbijkwam.
Eerst bleek dat wij op het Moutainbike-parcours verzeild geraakt waren, wat tot heel wat gemor van Hugo leidde. Het voordeel was wel dat er gratis drank aan een controlepost werd uitgereikt waarvan Rita dankbaar gebruik maakte, maar wel moest vaststellen dat het aangereikte blikje Aquarius reeds geopend was. Dus uitdrinken en achtervolgen was de boodschap.
Al snel verlieten we het MTB-parcours en in Tervuren belanden we op het parcours van de 100 km voor wielertoeristen, daarbij hielden wij een korte tussenstop om de mooie omgeving van het park te bewonderen.
Als echte B&D's lieten wij ons natuurlijk niet onbetuigd en spurtten de helling van Duisburg op. Annemie sneed letterlijk als een mes door de wind, toch kon zij niet verbergen dat de 3 stukken taart van de dag voordien haar klimmersconditie licht hadden aangetast.
Via Hoeilaart bereikten wij Overijse, daar was in een gevaarlijke afdaling een wielrijder zwaar ten val gekomen, en ik hoop nu eindelijk dat onze helmloze fietsende leden tot het besef zijn gekomen dat zo'n "hoed" géén overbodige luxe meer is.
Overijse was trouwens een van de vertrekpunten en aankomstplaatsen en wij kregen "gratis" vlaamse leeuwstickertjes.
Annemie ging zelfs over tot de commercialisering van die stickers (0.10 eur per stuk) , terwijl ik meer oog had voor het worstenkraam dat daar stond. Wij verlieten hier het parcours en reden via Tombeek naar St Jorisweert waar Anne op de zoete waters de finale met een demarrage inluidde.
Jan V counterde die uitbraak, maar Jan Q maakte van Danielle's kopwerk en slip-stream gebruik voor de ultieme aanval, om de kleine voorsprong evenwel te behouden moest hij de laatste 3 km wel tegen 44 km/u rijden.
In het festijntje waren er nog een aantal interessante gespreksonderwerpen, zoals de bevalling van Chris, dochter van "Bompa" Hugo, waarvoor proficiat, de teruggekeerde puberteit (of is het de midlifecrisis) van Danielle, de inspraak van Rita in naam van de vrouwen ivm de informatieronde met de Natuurvrienden, de parfums van Anne geschikt voor het fietsen.
Voor het thema "inspraak" kan ik iedereen geruststellen, want de vrouwen hebben altijd het laatste woord.
Janneke Quintens
Eerst bleek dat wij op het Moutainbike-parcours verzeild geraakt waren, wat tot heel wat gemor van Hugo leidde. Het voordeel was wel dat er gratis drank aan een controlepost werd uitgereikt waarvan Rita dankbaar gebruik maakte, maar wel moest vaststellen dat het aangereikte blikje Aquarius reeds geopend was. Dus uitdrinken en achtervolgen was de boodschap.
Al snel verlieten we het MTB-parcours en in Tervuren belanden we op het parcours van de 100 km voor wielertoeristen, daarbij hielden wij een korte tussenstop om de mooie omgeving van het park te bewonderen.
Als echte B&D's lieten wij ons natuurlijk niet onbetuigd en spurtten de helling van Duisburg op. Annemie sneed letterlijk als een mes door de wind, toch kon zij niet verbergen dat de 3 stukken taart van de dag voordien haar klimmersconditie licht hadden aangetast.
Via Hoeilaart bereikten wij Overijse, daar was in een gevaarlijke afdaling een wielrijder zwaar ten val gekomen, en ik hoop nu eindelijk dat onze helmloze fietsende leden tot het besef zijn gekomen dat zo'n "hoed" géén overbodige luxe meer is.
Overijse was trouwens een van de vertrekpunten en aankomstplaatsen en wij kregen "gratis" vlaamse leeuwstickertjes.
Annemie ging zelfs over tot de commercialisering van die stickers (0.10 eur per stuk) , terwijl ik meer oog had voor het worstenkraam dat daar stond. Wij verlieten hier het parcours en reden via Tombeek naar St Jorisweert waar Anne op de zoete waters de finale met een demarrage inluidde.
Jan V counterde die uitbraak, maar Jan Q maakte van Danielle's kopwerk en slip-stream gebruik voor de ultieme aanval, om de kleine voorsprong evenwel te behouden moest hij de laatste 3 km wel tegen 44 km/u rijden.
In het festijntje waren er nog een aantal interessante gespreksonderwerpen, zoals de bevalling van Chris, dochter van "Bompa" Hugo, waarvoor proficiat, de teruggekeerde puberteit (of is het de midlifecrisis) van Danielle, de inspraak van Rita in naam van de vrouwen ivm de informatieronde met de Natuurvrienden, de parfums van Anne geschikt voor het fietsen.
Voor het thema "inspraak" kan ik iedereen geruststellen, want de vrouwen hebben altijd het laatste woord.
Janneke Quintens
maandag 27 augustus 2007
Zondag 26 augustus : De controles van Leuven
Wij schreven ons in voor een mooi rondje Leuven, althans dat dachten wij....
Om van de groepskorting te kunnen genieten werd ook een fictief deelnemingsformulier voor Mieke Senden ingediend, zo waren wij zeker op papier de sterkste ploeg.
De Provencegangers, Francine, Denise en Rita waren terug van weggeweest en dat die in Frankrijk niet geslapen hadden konden we regelmatig op onze kilometric aflezen, waar ik eerst dacht dat het mijn hartslag was die op het display verscheen, bleek het wel degelijk om onze snelheid te gaan.
Anne, Danielle en Annemie pikten hun wagonnetje aan het treintje, en Jan V, Christian en Jan Q speelden een beetje voor locomotief, maar in Winksele miste de trein wel een wissel en moesten we op onze stappen terugkeren om de "controle 1" te passeren.
Dat de route niet echt voorzien was om een ploegentijdrit te rijden bleek al toen wij door veldwegels en vele kronkelingen Herent en Holsbeek bereikten.
Als protest tegen de gebrekkige organisatie, o.a. geen politie die het verkeer moest tegenhouden, hield Denise een korte zitstaking op het midden van een kruispunt, en aangezien stoppen ook tijdverlies is, weigerde Danielle nog langer stempels op te halen aan "controlepost 2" te Vlierbeek. Daar was als klap op de vuurpijl ook nog iemand zijn "zakje" verloren.
JQ keek voor alle zekerheid na of het zijn zakje niet was, en stelde vast dat de inhoud uitgebreid was van 2 naar 3 stuks, hij had wel het appeltje voor de dorst dat wij bij het vertrek gekregen hadden in zijn broek gestopt en hierop rustte het misverstand.
Annemie was zich juist aan het prepareren om de heiberg in Kessel-lo op te vliegen, toen wij plots geheel onverantwoord afgeleid werden door de Platte-Lostraat naar een stukje veldritparcours.
Gelukkig wist Christian dat wij in Lovenjoel trappen moesten afrijden naar "controle 3", dus werd er hier op kousevoeten naar beneden gegaan, omtrent die kousen werden er ook nog opmerkingen gemaakt.
Via de kyoto-autocross op de Bremt, en door de KVLV-velden reden we naar "controle 4" in een hoeve achter het gemeentehuis in Bierbeek.
Blijkbaar werden door al dat gecontroleer de stalen en carbonnen rossen van de fietsers zo vermoeid, dat op het kruispunt aan het Gemeentehuis een fiets nog langer dienst weigerde en ging liggen. De wielertoerist werd noodgedwongen mee tegen de grond gekatapulteerd.
Door deze valpartij werd onze aflossingsketting verstoord en Jan V en Annemie waren gaan vliegen.
Jan Q nestelde zich in het wiel van Anne en deze zette Jan Q netjes beneden aan de lindenboom af, zodat hij met een jump het gat op de leiders op de dassenberg kon dichtrijden.
In Blanden bij "controle 5" aangekomen, en dus ook het eindpunt, was de weergalm van het meerdaelkerkhof te horen en de swingende muziek van de fanfare deed ons beslissen van onze ontvangen prijs terplaatse met een kriek op te eten.
Janneke Quintens
Om van de groepskorting te kunnen genieten werd ook een fictief deelnemingsformulier voor Mieke Senden ingediend, zo waren wij zeker op papier de sterkste ploeg.
De Provencegangers, Francine, Denise en Rita waren terug van weggeweest en dat die in Frankrijk niet geslapen hadden konden we regelmatig op onze kilometric aflezen, waar ik eerst dacht dat het mijn hartslag was die op het display verscheen, bleek het wel degelijk om onze snelheid te gaan.
Anne, Danielle en Annemie pikten hun wagonnetje aan het treintje, en Jan V, Christian en Jan Q speelden een beetje voor locomotief, maar in Winksele miste de trein wel een wissel en moesten we op onze stappen terugkeren om de "controle 1" te passeren.
Dat de route niet echt voorzien was om een ploegentijdrit te rijden bleek al toen wij door veldwegels en vele kronkelingen Herent en Holsbeek bereikten.
Als protest tegen de gebrekkige organisatie, o.a. geen politie die het verkeer moest tegenhouden, hield Denise een korte zitstaking op het midden van een kruispunt, en aangezien stoppen ook tijdverlies is, weigerde Danielle nog langer stempels op te halen aan "controlepost 2" te Vlierbeek. Daar was als klap op de vuurpijl ook nog iemand zijn "zakje" verloren.
JQ keek voor alle zekerheid na of het zijn zakje niet was, en stelde vast dat de inhoud uitgebreid was van 2 naar 3 stuks, hij had wel het appeltje voor de dorst dat wij bij het vertrek gekregen hadden in zijn broek gestopt en hierop rustte het misverstand.
Annemie was zich juist aan het prepareren om de heiberg in Kessel-lo op te vliegen, toen wij plots geheel onverantwoord afgeleid werden door de Platte-Lostraat naar een stukje veldritparcours.
Gelukkig wist Christian dat wij in Lovenjoel trappen moesten afrijden naar "controle 3", dus werd er hier op kousevoeten naar beneden gegaan, omtrent die kousen werden er ook nog opmerkingen gemaakt.
Via de kyoto-autocross op de Bremt, en door de KVLV-velden reden we naar "controle 4" in een hoeve achter het gemeentehuis in Bierbeek.
Blijkbaar werden door al dat gecontroleer de stalen en carbonnen rossen van de fietsers zo vermoeid, dat op het kruispunt aan het Gemeentehuis een fiets nog langer dienst weigerde en ging liggen. De wielertoerist werd noodgedwongen mee tegen de grond gekatapulteerd.
Door deze valpartij werd onze aflossingsketting verstoord en Jan V en Annemie waren gaan vliegen.
Jan Q nestelde zich in het wiel van Anne en deze zette Jan Q netjes beneden aan de lindenboom af, zodat hij met een jump het gat op de leiders op de dassenberg kon dichtrijden.
In Blanden bij "controle 5" aangekomen, en dus ook het eindpunt, was de weergalm van het meerdaelkerkhof te horen en de swingende muziek van de fanfare deed ons beslissen van onze ontvangen prijs terplaatse met een kriek op te eten.
Janneke Quintens
zondag 19 augustus 2007
Zondag 19 augustus : Bodymassindex en gezond fietsen
Ondanks het dreigend wolkendek doken er toch acht deelnemers op voor onze zondagse tocht.
Wij waren allen blij dat Hugo terug van de partij was en zonder veel hinder in de groep mee kon rijden, om samen met Ann, Annemie, Danielle, Christian, Robert en Jan Q richting Blanden kerk te fietsen, want Jan V, die nog maar eens met bandenproblemen kampte had een beetje vertraging. Via de watertoren van de Bovensta en Kumtich naar Vissenaken, waar een drankpauze werd ingelast (voor Robert een plaspauze).
JQ toverde daar een bodymassindexgrafiek uit zijn achterzak, waaruit zou blijken dat zijn fysiek, statistisch gezien (volgens de computer), er op 5 maanden tijd op vooruitgegaan was.
Hilariteit alom, vooral omdat Annemie als alternatief, om snel het beoogde resultaat te bereiken, voorstelde een weekje met haar op vakantie te gaan. Jan V waarschuwde Jan Q en zei dat hij van die vakanties kon meespreken.
In Attenrode-Wever verliet JQ de groep want hij moest tijdig terug in Blanden zijn, om te vertrekken voor een bedevaart naar Scherpenheuvel, Annemie had daar beter ook aan meegedaan want blijkbaar heeft zij nu de rugpijn overgenomen van Christian, en een kaarsje branden in Scherpenheuvel doet wonderen (heb ik van horen zeggen).
Robert kreeg onderweg blijkbaar zoveel dorst dat hij, toen hij schoonzoon & C° tegenkwam, aan de eerste café stopte, om er ene gaan te drinken, maar ik denk dat het eerder de voorzienigheid was, want toen het overblijvend trio in het Festijntje aankwam kreeg Ann de deur niet open wegens gesloten. Hugo kon dankzij enkele toverspreuken toch beweging krijgen in Patrick en in de deur.
Het raadsel waarom Torreke al enige weken niet meer van de partij is, is ook opgelost, blijkbaar heeft hij kwetsuren opgelopen tijdens een valpartij op een trainingstocht in de week. Wij wensen hem een spoedige restauratie, en dat hij snel terug aan de start mag komen.
Jef van Danielle zal volgende week zijn eerste wielerwedstrijd als nieuweling rijden. Wij supporteren nu al, en hij heeft het voordeel dat het achterwiel van Johan Noë niet als obstakel zal opduiken, want die mag bij de nieuwelingen niet meer meerijden, voordeel dat ook voor Ronny is weggelegd, aangezien die dan niet over Jef kan vallen.
Programmawijziging volgende week: Wij rijden de ronde van Leuven (55 km), vertrek en inschrijving in de gebouwen van het containerpark in Blanden juist voorbij de kursaal.
Janneke Quintens
Wij waren allen blij dat Hugo terug van de partij was en zonder veel hinder in de groep mee kon rijden, om samen met Ann, Annemie, Danielle, Christian, Robert en Jan Q richting Blanden kerk te fietsen, want Jan V, die nog maar eens met bandenproblemen kampte had een beetje vertraging. Via de watertoren van de Bovensta en Kumtich naar Vissenaken, waar een drankpauze werd ingelast (voor Robert een plaspauze).
JQ toverde daar een bodymassindexgrafiek uit zijn achterzak, waaruit zou blijken dat zijn fysiek, statistisch gezien (volgens de computer), er op 5 maanden tijd op vooruitgegaan was.
Hilariteit alom, vooral omdat Annemie als alternatief, om snel het beoogde resultaat te bereiken, voorstelde een weekje met haar op vakantie te gaan. Jan V waarschuwde Jan Q en zei dat hij van die vakanties kon meespreken.
In Attenrode-Wever verliet JQ de groep want hij moest tijdig terug in Blanden zijn, om te vertrekken voor een bedevaart naar Scherpenheuvel, Annemie had daar beter ook aan meegedaan want blijkbaar heeft zij nu de rugpijn overgenomen van Christian, en een kaarsje branden in Scherpenheuvel doet wonderen (heb ik van horen zeggen).
Robert kreeg onderweg blijkbaar zoveel dorst dat hij, toen hij schoonzoon & C° tegenkwam, aan de eerste café stopte, om er ene gaan te drinken, maar ik denk dat het eerder de voorzienigheid was, want toen het overblijvend trio in het Festijntje aankwam kreeg Ann de deur niet open wegens gesloten. Hugo kon dankzij enkele toverspreuken toch beweging krijgen in Patrick en in de deur.
Het raadsel waarom Torreke al enige weken niet meer van de partij is, is ook opgelost, blijkbaar heeft hij kwetsuren opgelopen tijdens een valpartij op een trainingstocht in de week. Wij wensen hem een spoedige restauratie, en dat hij snel terug aan de start mag komen.
Jef van Danielle zal volgende week zijn eerste wielerwedstrijd als nieuweling rijden. Wij supporteren nu al, en hij heeft het voordeel dat het achterwiel van Johan Noë niet als obstakel zal opduiken, want die mag bij de nieuwelingen niet meer meerijden, voordeel dat ook voor Ronny is weggelegd, aangezien die dan niet over Jef kan vallen.
Programmawijziging volgende week: Wij rijden de ronde van Leuven (55 km), vertrek en inschrijving in de gebouwen van het containerpark in Blanden juist voorbij de kursaal.
Janneke Quintens
zondag 12 augustus 2007
Zondag 12 augustus : Is iemand niemand?
Het lijkt erop dat of de pest of de cholera de wielertoeristenpelotons heeft aangetast. Wat ook mogelijk is, dat door de dopingscontroles van de laatste maanden meer dan 50% startverbod heeft gekregen, maar vanmorgen hebben Anne en ik, die als enige de start namen van de C's, geconstateerd dat we enkel uitgedunde WTC-clubs tegenkwamen.
Verzachtende omstandigheden konden ingeroepen worden: langslapers na een nachtje marktrock, de fietseling in Aarschot, de provencialisten die reeds vertrokken waren naar Buis les Baronnies, en de ongetrainde leden die de moed niet meer kunnen opbrengen om te komen afzien.
Dat een overaanbod aan activiteiten iedereen voor het feit plaatst dat er keuzes moeten gemaakt worden is ondertussen ook duidelijk geworden, want een jogging gecombineerd met een fietsuitstap en daarbovenop nog een middagje tuinieren is een regelrechte aanslag op het vertebrale stelsel, vraag het maar aan Christian.
Bij het vertrek sloten wij ons aan bij een gemengde groep van Zoutleeuw, omdat het tempo voor ons weggelegd was. Deze groep stapte echter al af aan de molen op de Zoete Waters voor een ravitaillering.
Dus verder met ons beidjes via Vossem naar Tervuren. Tijdens de de rondrit in het park bleek dat JQ museumfiets nu wel echt dringend aan vervanging toe is, aangezien alle versleten assen en andere onderdelen zoveel kabaal maakten dat de wandelaars geschrokken opzijsprongen omdat zij dachten dat er een vuilniswagen, waarvan de geluiden sterk gelijkend zijn, in aantocht was.
Via Overijse ging het heuvelend en keuvelend naar Huldenberg en tijdens de beklimming moest Anne effekes haar commentaar stop zetten, omdat zij haar ademhaling ditmaal 100% nodig had om de top van de klim te bereiken.
Nadien pikten wij nog aan bij enkele ander groepen en belanden zo tegen de middag op het terras van het festijntje.
Woensdag 15 augustus wordt waarschijnlijk een off-day en op zondag 19 augustus zal wel "iemand" die deelneemt de "niemand" zijn, want het wordt zo vanzelfsprekend dat dezelfde gezichten van elke week, wel eens worden vergeten. Dus alle respect voor deze "niemands" die wel degelijk de "iemands" zijn. (Anne, met deze is dit rechtgezet)
Hierbij trouwens een oproep aan de bestuursleden dat er dringend overleg nodig is voor het concept van sponsoring voor 2008 en 2009. Op 17 augustus moet ik bij de sponsor met een voorstel langsgaan. Je kan me bereiken op mijn GSM nr 0495/53.46.14
Janneke Quintens
Verzachtende omstandigheden konden ingeroepen worden: langslapers na een nachtje marktrock, de fietseling in Aarschot, de provencialisten die reeds vertrokken waren naar Buis les Baronnies, en de ongetrainde leden die de moed niet meer kunnen opbrengen om te komen afzien.
Dat een overaanbod aan activiteiten iedereen voor het feit plaatst dat er keuzes moeten gemaakt worden is ondertussen ook duidelijk geworden, want een jogging gecombineerd met een fietsuitstap en daarbovenop nog een middagje tuinieren is een regelrechte aanslag op het vertebrale stelsel, vraag het maar aan Christian.
Bij het vertrek sloten wij ons aan bij een gemengde groep van Zoutleeuw, omdat het tempo voor ons weggelegd was. Deze groep stapte echter al af aan de molen op de Zoete Waters voor een ravitaillering.
Dus verder met ons beidjes via Vossem naar Tervuren. Tijdens de de rondrit in het park bleek dat JQ museumfiets nu wel echt dringend aan vervanging toe is, aangezien alle versleten assen en andere onderdelen zoveel kabaal maakten dat de wandelaars geschrokken opzijsprongen omdat zij dachten dat er een vuilniswagen, waarvan de geluiden sterk gelijkend zijn, in aantocht was.
Via Overijse ging het heuvelend en keuvelend naar Huldenberg en tijdens de beklimming moest Anne effekes haar commentaar stop zetten, omdat zij haar ademhaling ditmaal 100% nodig had om de top van de klim te bereiken.
Nadien pikten wij nog aan bij enkele ander groepen en belanden zo tegen de middag op het terras van het festijntje.
Woensdag 15 augustus wordt waarschijnlijk een off-day en op zondag 19 augustus zal wel "iemand" die deelneemt de "niemand" zijn, want het wordt zo vanzelfsprekend dat dezelfde gezichten van elke week, wel eens worden vergeten. Dus alle respect voor deze "niemands" die wel degelijk de "iemands" zijn. (Anne, met deze is dit rechtgezet)
Hierbij trouwens een oproep aan de bestuursleden dat er dringend overleg nodig is voor het concept van sponsoring voor 2008 en 2009. Op 17 augustus moet ik bij de sponsor met een voorstel langsgaan. Je kan me bereiken op mijn GSM nr 0495/53.46.14
Janneke Quintens
zondag 5 augustus 2007
Zondag 5 augustus : Boeren en hun oogst
Deze morgen waren wij allen verheugd van Hugo terug te zien. Hij is met de wagen even langs gekomen om goedendag te zeggen, maar moet nog effekes geduld hebben om mee te fietsen, aangezien zijn voorlopige gezichtsveldbeperking een zekere aanpassing vereist van mee in groep te fietsen. Alvast hopen wij dat hij dit jaar nog terug aan de start komt.
Met zijn tienen reden we richting zoete waters, waar ik de aloude taktiek nog eens uitprobeerde, van eerst met een snelle groep van Hélécine mee te rijden en mij dan achter een dikke boom aan de eerste vijver weg te stoppen en dan ongemerkt achteraan bij onze C's terug aan te sluiten.
Lennard probeerde het "gat", dat er dus in feite niet was, te dichten op de eerste helling naar St Joris Weert.
Omdat de provencalisten (o.a. Francine, Denise en Rita) in de week van 15 augustus heel wat klimwerk voor de wielen zullen geschoven krijgen ging het via Terlaenen naar de Ottenburghelling.
Tijdens deze klim hadden de dames wel een of andere excuus om toch géén kopwerk te moeten doen: overgewicht, zere benen, mentaal nog niet 100%, en Ann sleurde er zelfs de reservebank bij, terwijl ik dacht dat deze enkel in het voetbal werd gebruikt.
Ondertussen weet ik dat men voor klagende vrouwen dubbel moet opletten. Daarom werd de lange helling van Bonlez via Héze en Longueville naar Incourt ingelast, en ondanks het tempo van Jan Q en Robert D bleef het treintje goed lopen. Danielle vond het zelfs zalig van met dit prachtweer aan zulke kadans door de met pikdorsers bezaaide graanvelden van Waals Brabant te fietsen.
Lennard kreeg wel een kloppeke van het hamertje, maar vanaf Incourt ging het met rugwind op de Naamsesteenweg via La Bruyère met sneltreinvaart naar Opvelp. Ook de twee joggingvrienden van Ann (ik zou nu eindelijk wel best eens hun namen onthouden) volgden met twee vingers in de neus, al was het maar om het stof van de maaimachines van de boeren uit hun longen weg te houden.
Trouwens dacht Denise van ons in Bierbeek zo te verschalken en sprong in het wiel van zo'n boer met traktor en bindmachine, maar de max toegelaten snelheid van landbouwvoertuigen is slechts 25 km per uur, dus heel heel traag naar onze normen.
Wij hebben zelfs tot op het fietspad van de lindenboom moeten wachten om eindelijk de boer en machine voorbij te steken, waarna wij bij Nonkel Mille op het terras puffend en zwetend een van de laatste keren konden genieten van een stukje nostalgie dat Haasrode nog rijk is.
Janneke Quintens
Met zijn tienen reden we richting zoete waters, waar ik de aloude taktiek nog eens uitprobeerde, van eerst met een snelle groep van Hélécine mee te rijden en mij dan achter een dikke boom aan de eerste vijver weg te stoppen en dan ongemerkt achteraan bij onze C's terug aan te sluiten.
Lennard probeerde het "gat", dat er dus in feite niet was, te dichten op de eerste helling naar St Joris Weert.
Omdat de provencalisten (o.a. Francine, Denise en Rita) in de week van 15 augustus heel wat klimwerk voor de wielen zullen geschoven krijgen ging het via Terlaenen naar de Ottenburghelling.
Tijdens deze klim hadden de dames wel een of andere excuus om toch géén kopwerk te moeten doen: overgewicht, zere benen, mentaal nog niet 100%, en Ann sleurde er zelfs de reservebank bij, terwijl ik dacht dat deze enkel in het voetbal werd gebruikt.
Ondertussen weet ik dat men voor klagende vrouwen dubbel moet opletten. Daarom werd de lange helling van Bonlez via Héze en Longueville naar Incourt ingelast, en ondanks het tempo van Jan Q en Robert D bleef het treintje goed lopen. Danielle vond het zelfs zalig van met dit prachtweer aan zulke kadans door de met pikdorsers bezaaide graanvelden van Waals Brabant te fietsen.
Lennard kreeg wel een kloppeke van het hamertje, maar vanaf Incourt ging het met rugwind op de Naamsesteenweg via La Bruyère met sneltreinvaart naar Opvelp. Ook de twee joggingvrienden van Ann (ik zou nu eindelijk wel best eens hun namen onthouden) volgden met twee vingers in de neus, al was het maar om het stof van de maaimachines van de boeren uit hun longen weg te houden.
Trouwens dacht Denise van ons in Bierbeek zo te verschalken en sprong in het wiel van zo'n boer met traktor en bindmachine, maar de max toegelaten snelheid van landbouwvoertuigen is slechts 25 km per uur, dus heel heel traag naar onze normen.
Wij hebben zelfs tot op het fietspad van de lindenboom moeten wachten om eindelijk de boer en machine voorbij te steken, waarna wij bij Nonkel Mille op het terras puffend en zwetend een van de laatste keren konden genieten van een stukje nostalgie dat Haasrode nog rijk is.
Janneke Quintens
dinsdag 31 juli 2007
Zaterdag 4 augustus: Sean Kelly
Zaterdag 4 augustus kan je in Vielsalm de Sean Kelly rijden. Bruno en Joris rijden al zeker. Het vertrek is rond 7 uur aan de E40 in Haasrode gepland, maar best even naar Bruno (0477/ 55 97 75) bellen als je mee wil!
zondag 29 juli 2007
Zondag 29 juli : De lange hete zomer van 2007
Klokslag om 9u stonden de hemelsluizen helemaal open, en heb ik het zelfs niet aangedurfd van te gaan kijken of er op deze zondag wielerfanaten bij het vertrek klaarstonden.
Voortgaand op de reisverhalen, weet ik dat mijn vrees niet helemaal ongegrond is, en dat de mogelijkheid bestond dat er toch een aantal "aan zelfkastijding-lijdende" fietsers zouden opduiken, aangezien zowel tijdens de tourtocht naar de Alpen, als tijdens de Pyreneënreis van dit jaar, meerdere ritten in soortgelijk hondenweer werden verreden.
Ik meen zelfs dat ik mag stellen dat de Hamas- en Fatah-fanatiekelingen in het midden-oosten eerder zullen kiezen voor de korte pijn bij hun zelfmoordaanslagen, boven de trage verdrinkings- of bevriezingsdood op de fiets bij Bergendal.
Na al die jaren besef ik nu ook waarom "Naake" (de vroegere cafébaas van de "Estaminet" op de Naamsesteenweg in Blanden) ons "wielerterroristen" ipv "wielertoeristen" noemde.
Ik hoop dat iedereen met dit prachtweer, zoals ik, heeft genoten van een dagje "Ronde van Frankrijk" kijken op de TV.
Janneke Quintens
Voortgaand op de reisverhalen, weet ik dat mijn vrees niet helemaal ongegrond is, en dat de mogelijkheid bestond dat er toch een aantal "aan zelfkastijding-lijdende" fietsers zouden opduiken, aangezien zowel tijdens de tourtocht naar de Alpen, als tijdens de Pyreneënreis van dit jaar, meerdere ritten in soortgelijk hondenweer werden verreden.
Ik meen zelfs dat ik mag stellen dat de Hamas- en Fatah-fanatiekelingen in het midden-oosten eerder zullen kiezen voor de korte pijn bij hun zelfmoordaanslagen, boven de trage verdrinkings- of bevriezingsdood op de fiets bij Bergendal.
Na al die jaren besef ik nu ook waarom "Naake" (de vroegere cafébaas van de "Estaminet" op de Naamsesteenweg in Blanden) ons "wielerterroristen" ipv "wielertoeristen" noemde.
Ik hoop dat iedereen met dit prachtweer, zoals ik, heeft genoten van een dagje "Ronde van Frankrijk" kijken op de TV.
Janneke Quintens
woensdag 25 juli 2007
Jef valt in eerste A-rit
Zoals Jan al schreef, vertrokken we zondag na een hele geschiedenisles. Een rit verzinnen die we nog nooit deden, begint stillekes aan moeilijk te worden, dus kozen we richting Ophain. Gelukkig was in St-Joris-Weert de overweg dicht, en konden we klimmen en onder de spoorweg door rijden. In de Bergstraat van Tombeek testen we het klimmerstalent van Jef, en reden we vooral Louis -deze helling kende ik nog niet - en Johan op een kleine achterstand. Op weg naar Waterloo stond de wind pal op kop. In Braine l'Alleud namen we richting St Genesius Rode. De ronde van de Waalse Pijl reden we niet wegens tijdsgebrek, maar in het zonienwoud namen we geasfalteerde boswegen. Het was wel een beetje druk, maar toch mooi. Gelukkig leken de wegen op elkaar want anders zouden we kunnen denken van 2 * dezelfde weg genomen te hebben. Trapjes af onder de ring en zo naar Tervuren. Lekker, Johan zette zich op kop, Jef in het wiel gevolgd door Ronny, Louis en Bruno. Een gezwinde 38 per uur, en dan was er een bubbeltje in de weg. Jef verloor de controle over het stuur, schreeuwde het uit. Ronny zag opeens een fiets voor zijn voorwiel en dacht alleen maar "Hier gaan we weer". Remmen had geen zin, een stukje ijzer vloog door de lucht (later bleek dat een remgreep te zijn). Jef stond al vlug op en zat aan de andere kant van de straat in het gras met schaafwonden aan beide knieen en ellebogen. Ronny bleef liggen met de helm vast in de andere remgreep. Einde van de rit, gelukkig bleken de mensen van dorpstraat 261A enorm vriendelijk, en lieten ze ons onze wonde uitwassen.
De helmen van Jef en Ronny waren alletwee zwaar beschadigd. Gelukkig hadden we ze op want anders hadden we blutsen in ons hoofd!
Mijn vingers zijn genaaid en Jef zijn wonden uitgewassen! Volgende week zitten we terug op onze fiets....
Oh ja, bij aankomst in Blanden was het café dicht. Waar de vrouwen (nu ja, ...) zaten wisten we niet.... want anders hadden we zeker meegeluisterd naar de straffe verhalen!
De helmen van Jef en Ronny waren alletwee zwaar beschadigd. Gelukkig hadden we ze op want anders hadden we blutsen in ons hoofd!
Mijn vingers zijn genaaid en Jef zijn wonden uitgewassen! Volgende week zitten we terug op onze fiets....
Oh ja, bij aankomst in Blanden was het café dicht. Waar de vrouwen (nu ja, ...) zaten wisten we niet.... want anders hadden we zeker meegeluisterd naar de straffe verhalen!
zondag 22 juli 2007
Zondag 22 juli : Tempo en straffe verhalen
Ingevolge de situatie van de vorige 2 weken stond ik om 9 u te wachten op de eenzame fietser die kromgebogen over zijn stuur tegen de wind zichzelf een weg baant.
De A's waren evenwel in getal, zodat ik mij gelukkig kon prijzen van mee te mogen met de C's.
Zowel de mooie nieuwe fiets van Denise en de High Tech fiets van René Senden deden mij watertanden, vooral omdat ik nog steeds met mijn oud vehikel de baan op moet.
Bij Denise was een Trippel van Westwalle ditmaal beter welkom geweest dan de trippel op haar fiets, want nu zij eindelijk kon beschikken over topmateriaal om de "tour de Provence" te rijden, speelde "het snot" haar parten. Het is namelijk niet vanzelfsprekend van met een hand aan het stuur, en met het andere hand permanent met een zakdoek aan je neus te rijden.
Mieke, Ann, Danielle, Magda, Denise, René S en Jan Q reden doelbewust richting Blanden Kerk, zodat Rita, die (bij uitzondering) wat vertraging had, nog mee kon aanpikken.
Onderweg kwam ook nog Roberreke samen met zijn schoonzoon met nog een kennis mee aansluiten zodat wij met een compacte groep de ronde van het kleine weggeltjesland reden.
René en Jan Q gaven het tempo aan, maar blijkbaar was de rit voor de pas teruggekeerde vakantiegangers, die eerder de culinaire menukaarten tijdens hun vakantie hadden gevolgd ipv het hun opgelegd trainingsschema, een handicap om taktisch uit de wind te rijden.
Daarbovenop had Torreke als remmer van dienst verstek laten gaan, en moest er al eens getemporiseerd worden om de groep terug compleet te krijgen.
De gulden regel blijft nog altijd van toepassing: wie regelmatig meerrijdt heeft minder moeite om het strakke tempo te volgen. Wie al eens verstek laat gaan, last best een training in tijdens de week.
Tijdens de tocht was ik ten zeerste verwonderd dat René S buiten een aantal verscholen kassiewegjes tijdens de rit, ook nog de namen wist van de aankomstplaatsen tijdens de reis van 1983, en vooral van de eraan verbonden anekdotes.
Ook Mieke Senden vertelde na de aankomst bij "Dandy Dré Goemans" aan de kerk van Haasrode nog straffe verhalen over de vakantie-ervaringen, die onlosmakelijk deel uitmaken van onze clubhistorie.
Janneke Quintens
De A's waren evenwel in getal, zodat ik mij gelukkig kon prijzen van mee te mogen met de C's.
Zowel de mooie nieuwe fiets van Denise en de High Tech fiets van René Senden deden mij watertanden, vooral omdat ik nog steeds met mijn oud vehikel de baan op moet.
Bij Denise was een Trippel van Westwalle ditmaal beter welkom geweest dan de trippel op haar fiets, want nu zij eindelijk kon beschikken over topmateriaal om de "tour de Provence" te rijden, speelde "het snot" haar parten. Het is namelijk niet vanzelfsprekend van met een hand aan het stuur, en met het andere hand permanent met een zakdoek aan je neus te rijden.
Mieke, Ann, Danielle, Magda, Denise, René S en Jan Q reden doelbewust richting Blanden Kerk, zodat Rita, die (bij uitzondering) wat vertraging had, nog mee kon aanpikken.
Onderweg kwam ook nog Roberreke samen met zijn schoonzoon met nog een kennis mee aansluiten zodat wij met een compacte groep de ronde van het kleine weggeltjesland reden.
René en Jan Q gaven het tempo aan, maar blijkbaar was de rit voor de pas teruggekeerde vakantiegangers, die eerder de culinaire menukaarten tijdens hun vakantie hadden gevolgd ipv het hun opgelegd trainingsschema, een handicap om taktisch uit de wind te rijden.
Daarbovenop had Torreke als remmer van dienst verstek laten gaan, en moest er al eens getemporiseerd worden om de groep terug compleet te krijgen.
De gulden regel blijft nog altijd van toepassing: wie regelmatig meerrijdt heeft minder moeite om het strakke tempo te volgen. Wie al eens verstek laat gaan, last best een training in tijdens de week.
Tijdens de tocht was ik ten zeerste verwonderd dat René S buiten een aantal verscholen kassiewegjes tijdens de rit, ook nog de namen wist van de aankomstplaatsen tijdens de reis van 1983, en vooral van de eraan verbonden anekdotes.
Ook Mieke Senden vertelde na de aankomst bij "Dandy Dré Goemans" aan de kerk van Haasrode nog straffe verhalen over de vakantie-ervaringen, die onlosmakelijk deel uitmaken van onze clubhistorie.
Janneke Quintens
maandag 16 juli 2007
Zondag 15 juli : Hoera, Hoera het is vakantie.
Wie kent het befaamde spotlied van Freek De Jonge niet, waarin hij de vakantie met zijn kinderen eerder als een marteling beschrijft dan als vakantiegenot.
Tijdens de vakantiemaanden moet ik vaststellen dat het met de leden van BED (Bergendal) ook zo'n beetje is, met name zwermen ze allen uit naar franse windstreken, zodat je op zondagmorgen beteuterd mag staan wachten op niemand.
Willy van de "A"s heeft dit mogen ervaren en is dan maar met de Natuurvrienden meegereden om de eenzaamheid te verdrijven.
De "C" vormden weer een quintet, maar stonden onder enorme tijdsdruk, aangezien Francine op de middag voor Romain in het bad moest om tijdig op een familiefeest te geraken. Daarom werd er stevig doorgefietst om de gestelde (olympische) tijdslimiet te halen. Er werd ditmaal ook meer op een "lint" gereden en JQ die regelmatig opgejut werd door Mieke en Ann, om het tempo toch maar hoog genoeg te houden heeft zich moeten opofferen en voelde zich achteraf zoals Fabian Cancellara.
Torreke, die alle vrijerweggeskes in en rond Kumtich en Boutersem blijkbaar als zijn broekzak kent, was de stuurman van de groep en riep welke richting JQ uitmoest.
Resultaat: een rit in recordtempo en een kwartier voor het tijdschema bij Nonkel Mille op het terras.
Na een tijdje kwamen daar ook de Natuurvrienden toegestoomd. De stoom drupte inderdaad in dikke druppels van hun lijf, en de reden hiervan zou geweest zijn, dat de NV'ers ons vijven op een bepaald moment wel in de verte zagen rijden, maar dat zij het gat niet dichtgereden kregen, het is ook maar van "horen zeggen", want wijzelf hebben nooit achterom gekeken zoals dat hoort in het rijden van een tijdrit.
Als laatste wapenfeit van de dag clatteerde de achterband van JQ's museumfiets (met de versnellingen aan de naftbak) die geparkeerd stond tegen de cafégevel, kwestie van de bandenmarchands hun wekelijkse levering banden te kunnen garanderen.
Als sponsor zouden wij Michelin, Continental of Hutchinson goed kunnen gebruiken.
Over het sponsorship voor "BED" (zou dit geen leuk logo zijn op onze shirts?) later meer......
Janneke Quintens
Tijdens de vakantiemaanden moet ik vaststellen dat het met de leden van BED (Bergendal) ook zo'n beetje is, met name zwermen ze allen uit naar franse windstreken, zodat je op zondagmorgen beteuterd mag staan wachten op niemand.
Willy van de "A"s heeft dit mogen ervaren en is dan maar met de Natuurvrienden meegereden om de eenzaamheid te verdrijven.
De "C" vormden weer een quintet, maar stonden onder enorme tijdsdruk, aangezien Francine op de middag voor Romain in het bad moest om tijdig op een familiefeest te geraken. Daarom werd er stevig doorgefietst om de gestelde (olympische) tijdslimiet te halen. Er werd ditmaal ook meer op een "lint" gereden en JQ die regelmatig opgejut werd door Mieke en Ann, om het tempo toch maar hoog genoeg te houden heeft zich moeten opofferen en voelde zich achteraf zoals Fabian Cancellara.
Torreke, die alle vrijerweggeskes in en rond Kumtich en Boutersem blijkbaar als zijn broekzak kent, was de stuurman van de groep en riep welke richting JQ uitmoest.
Resultaat: een rit in recordtempo en een kwartier voor het tijdschema bij Nonkel Mille op het terras.
Na een tijdje kwamen daar ook de Natuurvrienden toegestoomd. De stoom drupte inderdaad in dikke druppels van hun lijf, en de reden hiervan zou geweest zijn, dat de NV'ers ons vijven op een bepaald moment wel in de verte zagen rijden, maar dat zij het gat niet dichtgereden kregen, het is ook maar van "horen zeggen", want wijzelf hebben nooit achterom gekeken zoals dat hoort in het rijden van een tijdrit.
Als laatste wapenfeit van de dag clatteerde de achterband van JQ's museumfiets (met de versnellingen aan de naftbak) die geparkeerd stond tegen de cafégevel, kwestie van de bandenmarchands hun wekelijkse levering banden te kunnen garanderen.
Als sponsor zouden wij Michelin, Continental of Hutchinson goed kunnen gebruiken.
Over het sponsorship voor "BED" (zou dit geen leuk logo zijn op onze shirts?) later meer......
Janneke Quintens
zondag 15 juli 2007
Hugo staat er volgende week opnieuw!
Hugo stuurde volgend bericht.
Mijn rechteroog laat me nog steeds in de steek zelfs na een tweede chirurgische ingreep maar mijn fysieke paraatheid wordt steeds beter.Ik hoop dan ook volgende week (en) terug te kunnen meefietsen.Aangezien ik met èèn oog mag autorijden ( 60% zichtbaarheid en 180° radius), zal fietsen ook wel gaan.Alleen zien dat mijn tikker niet oververhit.See you all soon.
Hugo
Aan Jan Q en aan alle andere 1985 wielerterroristen, vandaag (14 Juli, nvdr) wordt " La Combière " beklommen in de Tour maar van de andere zijde.Mijn allereerste col ooit en ik zal hem nooit vergeten!!!
Mijn rechteroog laat me nog steeds in de steek zelfs na een tweede chirurgische ingreep maar mijn fysieke paraatheid wordt steeds beter.Ik hoop dan ook volgende week (en) terug te kunnen meefietsen.Aangezien ik met èèn oog mag autorijden ( 60% zichtbaarheid en 180° radius), zal fietsen ook wel gaan.Alleen zien dat mijn tikker niet oververhit.See you all soon.
Hugo
Aan Jan Q en aan alle andere 1985 wielerterroristen, vandaag (14 Juli, nvdr) wordt " La Combière " beklommen in de Tour maar van de andere zijde.Mijn allereerste col ooit en ik zal hem nooit vergeten!!!
dinsdag 10 juli 2007
TELRAAM
Toen ik op maandag 9 juli in het Kasteel Wijnendale te Torhout als VIP het ganse "Tour de France circus" mocht zien passeren, werd ik een beetje weemoedig, want ik had liever zelf in het peloton met de renners de komende dagen meeggefietst richting Alpencols.
Maar neen, de plichtpleging vereist dat je met"col" en plastron samen met de plaatselijke notabelen en politiekers je cholesterolgehalte rechtevenredig met het stijgingspercentage van de moeilijkste tourbeklimmingen doet toenemen.
's Avonds voor het TV-scherm werd de weemoed enkel maar groter toen ik naar het tweede deel van de documentaire over Fred De Bruyne (1930-1994) keek, en waar ik ontroerd werd door de levensvreugde van Fred , en dezelfde blijheid waarmee wij de monsteretappes (Mont Ventoux - Montpellier 1983, en St Raphael - Gap 1985) in "zijn Provence" afhaspelden.
Deze weemoed staat wel in schril contrast met mijn "vervreemding" tijdens mijn week vakantie in mijn eigen geboortedorp Haasrode eind juni.
Hier heerst blijkbaar nog altijd de "telraampolitiek" van twintig, dertig, veertig en zelfs vijftig jaar geleden. Dorpspolitiek op het hoogste niveau. Die van "boven" en die van "beneden".
Tijdens mijn regelmatig vertoeven in de plaatselijke café's heb ik vastgesteld dat niemand kon vertellen hoeveel gesneuvelde Amerikanen er in Irak met bomauto's die laatste week de lucht werden ingeblazen, maar dat er per wielertoeristenclub blijkbaar excacte statistieken worden bijgehouden van het aantal leden en deelnemers per uitstap.
Ook wie met wie meerijdt en in welke café er wordt afgestapt is volledig geregistreerd. Ik was zelfs niet op de hoogte dat hiervoor speciaal boodschappers werden aangesteld om dat nieuws te gaan rondvertellen. Ik denk zelfs dat het dezelfde mensen zijn die tijdens de laatste federale verkiezingen de uitslag van SPA-Spirit hebben mogen afkondigen.
Door die ontnuchterende confrontatie ben ik tot het inzicht gekomen dat ik het verleden en de herinneringen definitief moet laten rusten en hierover niet verder kan blijven doorbomen, want wie is nog geinteresseerd in twintig jaar oude verhalen van een "oudstrijder"?
De dynamische trekpaarden en de nieuwe frissen ideeën alsook de verscheidenheid van de leden van Bergendal (Haasrodenaars, Blandenaars, Bierbeeknaars, Leuvenaars, Limburgers, Oost en West-Vlamingen, Walen ) geven toekomstperspectieven, die ik tot op vandaag niet had kunnen inschatten.
Het doet mij vooral plezier dat de clubkern zich terug bekommert om de traditionele tourritten. en de tot verbeelding sprekende fietsreizen.
Dat mijn keuze van terug mee te fietsen met Bergendal de juiste keuze is staat nu onweerlegbaar vast, aangezien het fietsplezier hier nog altijd op de eerste plaats komt.
Als Bergendal er nog een, soms wat eigenzinnig, werkpaard bij wil, dan kunnen jullie alvast op mij rekenen.
Nog een proficiat aan de "marmotten" voor hun prestatie in de Alpen
Janneke Quintens
Maar neen, de plichtpleging vereist dat je met"col" en plastron samen met de plaatselijke notabelen en politiekers je cholesterolgehalte rechtevenredig met het stijgingspercentage van de moeilijkste tourbeklimmingen doet toenemen.
's Avonds voor het TV-scherm werd de weemoed enkel maar groter toen ik naar het tweede deel van de documentaire over Fred De Bruyne (1930-1994) keek, en waar ik ontroerd werd door de levensvreugde van Fred , en dezelfde blijheid waarmee wij de monsteretappes (Mont Ventoux - Montpellier 1983, en St Raphael - Gap 1985) in "zijn Provence" afhaspelden.
Deze weemoed staat wel in schril contrast met mijn "vervreemding" tijdens mijn week vakantie in mijn eigen geboortedorp Haasrode eind juni.
Hier heerst blijkbaar nog altijd de "telraampolitiek" van twintig, dertig, veertig en zelfs vijftig jaar geleden. Dorpspolitiek op het hoogste niveau. Die van "boven" en die van "beneden".
Tijdens mijn regelmatig vertoeven in de plaatselijke café's heb ik vastgesteld dat niemand kon vertellen hoeveel gesneuvelde Amerikanen er in Irak met bomauto's die laatste week de lucht werden ingeblazen, maar dat er per wielertoeristenclub blijkbaar excacte statistieken worden bijgehouden van het aantal leden en deelnemers per uitstap.
Ook wie met wie meerijdt en in welke café er wordt afgestapt is volledig geregistreerd. Ik was zelfs niet op de hoogte dat hiervoor speciaal boodschappers werden aangesteld om dat nieuws te gaan rondvertellen. Ik denk zelfs dat het dezelfde mensen zijn die tijdens de laatste federale verkiezingen de uitslag van SPA-Spirit hebben mogen afkondigen.
Door die ontnuchterende confrontatie ben ik tot het inzicht gekomen dat ik het verleden en de herinneringen definitief moet laten rusten en hierover niet verder kan blijven doorbomen, want wie is nog geinteresseerd in twintig jaar oude verhalen van een "oudstrijder"?
De dynamische trekpaarden en de nieuwe frissen ideeën alsook de verscheidenheid van de leden van Bergendal (Haasrodenaars, Blandenaars, Bierbeeknaars, Leuvenaars, Limburgers, Oost en West-Vlamingen, Walen ) geven toekomstperspectieven, die ik tot op vandaag niet had kunnen inschatten.
Het doet mij vooral plezier dat de clubkern zich terug bekommert om de traditionele tourritten. en de tot verbeelding sprekende fietsreizen.
Dat mijn keuze van terug mee te fietsen met Bergendal de juiste keuze is staat nu onweerlegbaar vast, aangezien het fietsplezier hier nog altijd op de eerste plaats komt.
Als Bergendal er nog een, soms wat eigenzinnig, werkpaard bij wil, dan kunnen jullie alvast op mij rekenen.
Nog een proficiat aan de "marmotten" voor hun prestatie in de Alpen
Janneke Quintens
zondag 8 juli 2007
Berg en dallers rijden de Marmotte
Bruno, Joris en Erik stonden al van bij de start met zweetdruppels in het gezicht. Bij vertrek was het al 40°C in Bourg d’Oisans. In Saint Michel de Maurienne, waar de beklimming van de galibier begint, was het maar liefst 34°C. Bruno en Joris eindigden deze helse rit binnen de gouden tijdslimiet in respectievelijk 7u49 en 8u54. Erik kwam binnen na 9u38, wat goed was voor zilver.
zondag 1 juli 2007
Een spoedig herstel voor Hugo
Van Hugo mocht ik vanavond vernemen dat hij tijdens het scheren van de haag van de ladder is gevallen en met zijn gezicht in de haag is terechtgekomen waarbij een scherpe tak zijn oogkas is binnengedrongen.
In naam van alle collega fietsers wens ik onze "president" veel goede moed toe, maar vraag hem ook, van ditmaal geduldig te zijn zodat het herstel zijn normale gang kan gaan.
Janneke Quintens
In naam van alle collega fietsers wens ik onze "president" veel goede moed toe, maar vraag hem ook, van ditmaal geduldig te zijn zodat het herstel zijn normale gang kan gaan.
Janneke Quintens
Zondag 1 juli : de B van Banden en Bloeddoping
Waarschijnlijk om reden dat juist voor het voorziene vertrekuur de eerste regendruppels begonnen te vallen, waren enkel Ann, Annemie, JanV, Torreke en Jan Q present.
Het vertrek werd om technische redenen met 20 minuten verdaagd aangezien Jan Q met een ei zat, met name zijn "nieuw" achterwiel danste op en neer en na de buitenband tweemaal gedraaid te hebben, kwam iedereen tot de conclusie dat er nu ook "ovale" banden bestaan.
Het quintet ging met tegenwind richting Bierbeek, Meldert en Beauvechain.
Aan het vliegplein van de WING 1 reed Torreke lek, na 4 weken van goed eten en drinken op vakantie, moet je natuurlijk "trukken van de foor" toepassen om het tempo uit de groep te halen.
De eerste vervanging van de binnenband bleek een maat voor niks, want voor dat wij terug op de fiets waren, stond hij terug met platte band, dus nog een vervanging, ondertussen inspecteerde Jan V de eerste reserveband vakkundig, en bleek op het "rustinneke" nog een plastikske te zitten, maar nergens was er een lek te vinden. Curieuse band of ging het om een vertragingmanoeuver?
Via Pietrebais en Grez met de wind in de rug en tegen 30 km/uur reden we richting St Joris Weert waar ik tijdens de beklimming van de Weertse dreef een vreemd gesprek tussen Ann en Annemie opving over baxters, aderlatingen, bloedspoelingen en en meer van dat soort.
Ik kan de UCI een tip geven, dat volgens mij "dopingdokter Fuentes" zijn recepten uit een honderd jaar oud boek haalde, dat bij Jan en Annemie op zolder ligt.
Traditioneel reed Jan V juist voor de aankomst in Blanden ook nog lek, maar ik denk dat hij stiekem Torreke zijnen magische rustinnekesreserveband uitgeprobeerd had.
Janneke Quintens
Het vertrek werd om technische redenen met 20 minuten verdaagd aangezien Jan Q met een ei zat, met name zijn "nieuw" achterwiel danste op en neer en na de buitenband tweemaal gedraaid te hebben, kwam iedereen tot de conclusie dat er nu ook "ovale" banden bestaan.
Het quintet ging met tegenwind richting Bierbeek, Meldert en Beauvechain.
Aan het vliegplein van de WING 1 reed Torreke lek, na 4 weken van goed eten en drinken op vakantie, moet je natuurlijk "trukken van de foor" toepassen om het tempo uit de groep te halen.
De eerste vervanging van de binnenband bleek een maat voor niks, want voor dat wij terug op de fiets waren, stond hij terug met platte band, dus nog een vervanging, ondertussen inspecteerde Jan V de eerste reserveband vakkundig, en bleek op het "rustinneke" nog een plastikske te zitten, maar nergens was er een lek te vinden. Curieuse band of ging het om een vertragingmanoeuver?
Via Pietrebais en Grez met de wind in de rug en tegen 30 km/uur reden we richting St Joris Weert waar ik tijdens de beklimming van de Weertse dreef een vreemd gesprek tussen Ann en Annemie opving over baxters, aderlatingen, bloedspoelingen en en meer van dat soort.
Ik kan de UCI een tip geven, dat volgens mij "dopingdokter Fuentes" zijn recepten uit een honderd jaar oud boek haalde, dat bij Jan en Annemie op zolder ligt.
Traditioneel reed Jan V juist voor de aankomst in Blanden ook nog lek, maar ik denk dat hij stiekem Torreke zijnen magische rustinnekesreserveband uitgeprobeerd had.
Janneke Quintens
Joris en Bruno rijden de Vaujany
Joris kwam als 173ste over de streep na 8.10, en Bruno als 114de na 7u27. Bruno sms'te: "'k heb een enorme inzinking gekregen in de laatste 2 km. Op 3 km van de aankomst reed ik nog mensen voorbij, op 2km begon ik mij wat minder te voelen en vlak voor de laatste km stond ik helemaal te voet. Zoals Hugo het zo mooi kan zeggen 'ik moest kotsen en kakken tegelijk maar niets ging'. Ben een kwartier gestopt, 3 mensen hebben nog water over mijn hoofd gegoten. Na wat aan een watervalleke gezeten te hebben, ben ik nog verder gereden. Ik had krampen zelfs in mijn armen."
Uiteindelijk na 5 min was alles terug OK met Bruno!
Uiteindelijk na 5 min was alles terug OK met Bruno!
Zondag 1 juli: Met zijn Tweetjes
Erik Bruynseels stond vanmorgen moederziel alleen te wachten toen ik arriveerde om 9.10. Hoe, niemand anders, geen Louis, Willy, Johan, ... We besloten de rit van de dag te rijden, over Pellenberg naar Lubbeek naar Tielt Winge, Waanrode, ... Op de Ijzerenweg stond er een felle tegenwind, maar even voorbij Hoegaarden stond de wind weer in de rug. We trokken nog even door van Opveld naar Bierbeek. Zot doen aan het zottekot was er niet bij. Een 90 km hebben we gereden, tegen een gemiddelde van 27.5. Dat hadden we met meer dan 2 gekunnen! Volgende week zit Erik in de Marmotte, ik waarschijnlijk in "de" Limburg na een trouwfeest.
zaterdag 30 juni 2007
Ongeval Hugo
Hugo heeft zondag 24 juni een ongeval gehad tijdens het werken in zijn tuin. Zijn rechteroog is zwaar gewond, en na een week (en 4 dagen in het St Pietersziekenhuis) kan hij nog altijd niet terug zien uit zijn oog. Zondag 1 juli kan hij niet meerijden. We wensen Hugo een spoedig herstel.
Zondag 24 Juni: De A's met Arne Vanden Eynde
Het was weer een zotte rit met de A's. Voor het eerst dit seizoen vertrokken in de richting van Bevekom, en vooraleer we op de grote steenweg Jodoigne-Waver kwamen, had Bruno al goed doorgetrokken. In Melin gaf Ronny door, en zag weer niemand dat de mooiste huizen in Melin staan. Daarna trok de nieuweling Arne Vanden Eynde stevig door, en vonden een aantal helden dat ze dat ook konden. Johan die al accordeon speelde, besloot ons vroegtuidig te verlaten. Even later nam Willy de ravel, en reed de rest (Arne, Bruno, Louis, Ronny en Erik) nog richting Tienen. Bruno testte even uit of hij nog 60 kon rijden, en Arne kon dat inderdaad. In Willebringen reed Arne richting Opveld, terwijl wij zonodig nog enkele keren over de spoorweg wilden. Aan de Lindeboom reed Arne opeens terug achter ons, en bleek hij de enige een sterke Bruno tot op de top van het zottekot te kunnen volgen. Voor de anderen, wees gerust, zondag 1 juli rijdt Bruno de Vaujany en zal het gemiddelde in Blanden nog eens onder de 30 liggen!
dinsdag 26 juni 2007
RECHTZETTING - RIT ZONDAG 17 JUNI
Rita en Ann zijn dan toch niet door het rode licht gereden op het kruispunt van de Naamsesteenweg. Ik heb de registratieband van de flitspaal opgevraagd bij de Federale Politie, en daarmee werd het bewijs geleverd dat het nog wel degelijk groen was toen zijn overstaken.
Hiermede wordt deze zaak definitief geseponneerd.
Hiermede wordt deze zaak definitief geseponneerd.
Zondag 24 juni : NAT EN NATURISTEN
Ik heb moeten vaststellen dat ook de A's mijn column lezen, want ik mocht zondag ervaren dat het woord "slakkengang" toch lichtelijk boven de 30km per uur ligt, waarschijnlijk tellen de minuten wachttijd na 9 uur mee om het gemiddelde te berekenen. Daarom ben ik aan "de Witte van de neus" maar rap afgeslagen en samen met Robert, die wij daar juist tegenkwamen terug naar de startplaats gefietst.
Samen met Jan, Hugo, Ann en Rita beslisten we van ditmaal de uitstap uit te stippelen in het natuurschoon en daarom fietsten wij naar het meer van Keerbergen. Blijkbaar zijn daar géén wielerterroristen meer welkom, want géén enkele wegwijzer kon ons zeggen hoe wij het meer moesten bereiken. Als alternatief reden we dan maar langs de Dijle richting Rotselaar, zo konden wij ook nog "water" zien. Via een klein weggeske reden wij dan naar Wilsele, en in een bocht konden wij twee fietsende zotten nog net ontwijken. Juist na de bocht lag een jonge vrouw tegen de vlakte (in het gras) en wij dachten dat die het slachtoffer was geworden van die zotten.
Hugo, die van zijn dokter verbod gekregen kreeg van zich te wagen aan excessen, was het meest hulpvaardig, maar toch was onze inschatting van een valpartij verkeerd, want de vrouw zegde ons dat ze "gewoon" van de natuur aan het genieten was. Hugo had niet nagelaten van "die natuur" ook te bewonderen, dit konden wij achteraf afleiden bij zijn commentaar over natuurschoon die géén van ons opgemerkt had.
Toen wij aan de Abdij van Park naar beneden stroomden samen met het water van fikse plensbui kreeg ik de indruk dat we in de parkbeek zelf richting groenstraat en werken Aquafin reden. Via zeven betonnetten, een opgebroken fietspad en een camionette bereikten wij de braderie op de Naamsesteenweg. Vandaar richting Engels kerkhof waar Hugo ons toeriep dat Ann en Rita er niet meer bij waren. Jan V kreeg nog een lekke band aan de C.B.-helling.
Bij de aankomst in het Festijntje, bleek dat Ann en Rita hun plaats als wegkapitein ingeruild hadden voor een functie als sportbestuurder, want zij stopten daar luid toeterend achter ons met de wagen.
Nog dit: volgende week is Patrick en Cynthia met verlof, dus moeten wij de aankomst verplaatsen, suggesties zijn zondagmorgen welkom.
Janneke Quintens
Samen met Jan, Hugo, Ann en Rita beslisten we van ditmaal de uitstap uit te stippelen in het natuurschoon en daarom fietsten wij naar het meer van Keerbergen. Blijkbaar zijn daar géén wielerterroristen meer welkom, want géén enkele wegwijzer kon ons zeggen hoe wij het meer moesten bereiken. Als alternatief reden we dan maar langs de Dijle richting Rotselaar, zo konden wij ook nog "water" zien. Via een klein weggeske reden wij dan naar Wilsele, en in een bocht konden wij twee fietsende zotten nog net ontwijken. Juist na de bocht lag een jonge vrouw tegen de vlakte (in het gras) en wij dachten dat die het slachtoffer was geworden van die zotten.
Hugo, die van zijn dokter verbod gekregen kreeg van zich te wagen aan excessen, was het meest hulpvaardig, maar toch was onze inschatting van een valpartij verkeerd, want de vrouw zegde ons dat ze "gewoon" van de natuur aan het genieten was. Hugo had niet nagelaten van "die natuur" ook te bewonderen, dit konden wij achteraf afleiden bij zijn commentaar over natuurschoon die géén van ons opgemerkt had.
Toen wij aan de Abdij van Park naar beneden stroomden samen met het water van fikse plensbui kreeg ik de indruk dat we in de parkbeek zelf richting groenstraat en werken Aquafin reden. Via zeven betonnetten, een opgebroken fietspad en een camionette bereikten wij de braderie op de Naamsesteenweg. Vandaar richting Engels kerkhof waar Hugo ons toeriep dat Ann en Rita er niet meer bij waren. Jan V kreeg nog een lekke band aan de C.B.-helling.
Bij de aankomst in het Festijntje, bleek dat Ann en Rita hun plaats als wegkapitein ingeruild hadden voor een functie als sportbestuurder, want zij stopten daar luid toeterend achter ons met de wagen.
Nog dit: volgende week is Patrick en Cynthia met verlof, dus moeten wij de aankomst verplaatsen, suggesties zijn zondagmorgen welkom.
Janneke Quintens
maandag 18 juni 2007
GROUPIR !!
Zondag kon JQ, gezien het vroege uur zich al direct warm rijden met de A's die omstreeks 9u15, waarschijnlijk opzettelijk, stonden te talmen onder de slaapkamervenster van Patrick. Aan "den Belz" besloot JQ af te slaan, want aan zo'n slakkentempo van de A-groep zag hij het niet zitten van een ganse zondagvoormiddag rond te slenteren.
Omstreeks 9u30 vertrokken Ann en Rita op kop van de "C's" door het rode licht richting Haasrode en werden als wegkapiteins aangeduid om uiteindelijk eens een rit aan een ideaal en gegroepeerd tempo te rijden. Aan "Jeanne van de Lo" dus na 500 meter, waren wij ze al kwijt en dankzij het nieuwe codewoord "groupir" kwam alles gelukkig terug samen in de Dassenstraat. In Meldert sloot ook Roberreke zich nog aan bij de groep. Lennard was blijkbaar zijn kilometric vergeten want die vroeg de hele weg hoe ver we nog moesten.
JV functioneerde in de strakke wind als derny en Anne-Mie, die na haar succesvolle loopmarathons terug van de partij was, kleefde aan zijn achtertube met de hele meute in haar kielzog.
In tegenstelling met andere wielertoeristenclubs, waar de wegkapiteins voorop rijden bleek dat Ann en Rita permanent achteraan te vinden waren, uit hun gesprekken was wel op te maken dat er taktisch overleg was. Wat de winkels van Nieuwpoort e.d.m. ermee te maken hadden begreep niemand, maar daarom wordt zoiets ook taktiek genoemd.
Hugo werd verplicht van zijn hartslagbieper uit te schakelen omdat sommigen dachten dat de wieltjes van hun derailleur piepende geluiden maakten, ik denk eerder dat het sommige hunne adem was die zo piepte.
Via Melin, Hoegaarden en Kumtich gaven Francine, Mieke en Denise er een lap op zodat het hele peleton in flarden "en groupe" Neervelp bereikte.
Op de bremptbrug probeerde JQ in een ultieme poging van achter het wiel van JV weg te springen maar Robert was sneller. Bij het binnenrijden van Haasrode rees er dan weer twijfel op welk terras wij ons gingen bezatten. Tenslotte besliste de democratische raad van vrouwen dat ze bij de knapste cafébaas (Dré Goemans) halt zouden houden.
Tenslotte ..... Shame on all of you .... dat niemand gemerkt heeft dat Denise 14 dagen terug met een nieuwe fiets reed. JQ, die wel oog heeft voor detail had Denise wel gevraagd met welke professionele wielen ze reed, maar had niet gezien dat er ook nog een nieuwe fiets aan hing.
Janneke Quintens
Omstreeks 9u30 vertrokken Ann en Rita op kop van de "C's" door het rode licht richting Haasrode en werden als wegkapiteins aangeduid om uiteindelijk eens een rit aan een ideaal en gegroepeerd tempo te rijden. Aan "Jeanne van de Lo" dus na 500 meter, waren wij ze al kwijt en dankzij het nieuwe codewoord "groupir" kwam alles gelukkig terug samen in de Dassenstraat. In Meldert sloot ook Roberreke zich nog aan bij de groep. Lennard was blijkbaar zijn kilometric vergeten want die vroeg de hele weg hoe ver we nog moesten.
JV functioneerde in de strakke wind als derny en Anne-Mie, die na haar succesvolle loopmarathons terug van de partij was, kleefde aan zijn achtertube met de hele meute in haar kielzog.
In tegenstelling met andere wielertoeristenclubs, waar de wegkapiteins voorop rijden bleek dat Ann en Rita permanent achteraan te vinden waren, uit hun gesprekken was wel op te maken dat er taktisch overleg was. Wat de winkels van Nieuwpoort e.d.m. ermee te maken hadden begreep niemand, maar daarom wordt zoiets ook taktiek genoemd.
Hugo werd verplicht van zijn hartslagbieper uit te schakelen omdat sommigen dachten dat de wieltjes van hun derailleur piepende geluiden maakten, ik denk eerder dat het sommige hunne adem was die zo piepte.
Via Melin, Hoegaarden en Kumtich gaven Francine, Mieke en Denise er een lap op zodat het hele peleton in flarden "en groupe" Neervelp bereikte.
Op de bremptbrug probeerde JQ in een ultieme poging van achter het wiel van JV weg te springen maar Robert was sneller. Bij het binnenrijden van Haasrode rees er dan weer twijfel op welk terras wij ons gingen bezatten. Tenslotte besliste de democratische raad van vrouwen dat ze bij de knapste cafébaas (Dré Goemans) halt zouden houden.
Tenslotte ..... Shame on all of you .... dat niemand gemerkt heeft dat Denise 14 dagen terug met een nieuwe fiets reed. JQ, die wel oog heeft voor detail had Denise wel gevraagd met welke professionele wielen ze reed, maar had niet gezien dat er ook nog een nieuwe fiets aan hing.
Janneke Quintens
zondag 17 juni 2007
Rit van zondag 17 Juni: Naweën van den Eddy....
Grote vraag vanmorgen was "waar trekken we naartoe"? Nadat Joris en Bruno zich gisteren leegreden op de GP Eddy Merckx, besloten we naar het licht heuvelende hageland te trekken. Voor we weg waren, kwam een vroege vogel (Jan Q.) al opdagen voor de rit van 9.30! Hij trok een spurtje tot aan het zottekot, maar Erik, Dirk, Willy, Louis, Bruno, Joris en Ronny lieten de vroege vogel doen!
Dat Bruno gisteren de cyclosportieve reed, was te merken na 50 km. Inderdaad 2 zware ritten na elkaar op boterhammen met choco is niet meer van deze tijd. In Zichem reed Dirk bijna verkeerd, maar uiteindelijk vlogen we samen van Pellenberg naar de Lindeboom. Bruno "Ik moest iet eten" kwam er uiteindelijk toch nog door, en op het zottekot kon Ronny het tempo niet hoog genoeg houden voor een aanstormende Joris (veel kopwerk vandaag!!) - die blijkbaar Eddy Merckx beter verteerde dan Bruno. Louis bleef opvallend afzijdig. Als je dag voordien 185 van Blanden naar zee rijdt tegen een gemiddelde van 27.5, en niet de juiste rEcuP Opneemt, dan rij je als "ne toerist"! Het gemiddelde vandaag was een kleine 28.
Dat Bruno gisteren de cyclosportieve reed, was te merken na 50 km. Inderdaad 2 zware ritten na elkaar op boterhammen met choco is niet meer van deze tijd. In Zichem reed Dirk bijna verkeerd, maar uiteindelijk vlogen we samen van Pellenberg naar de Lindeboom. Bruno "Ik moest iet eten" kwam er uiteindelijk toch nog door, en op het zottekot kon Ronny het tempo niet hoog genoeg houden voor een aanstormende Joris (veel kopwerk vandaag!!) - die blijkbaar Eddy Merckx beter verteerde dan Bruno. Louis bleef opvallend afzijdig. Als je dag voordien 185 van Blanden naar zee rijdt tegen een gemiddelde van 27.5, en niet de juiste rEcuP Opneemt, dan rij je als "ne toerist"! Het gemiddelde vandaag was een kleine 28.
Daniel Lecocq: Barst in de ruggewervel
Zoals eerder gemeld, is Daniel aangereden door een wagen. Verder onderzoek heeft uitgewezen dat hij een barst in zijn ruggewervel heeft. Daniel zal veel pijn moeten verbijten in de komende weken. Een spoedig herstel van ons allemaal!
GP Eddy Merckx: Bruno en Joris halen goud
Bruno en Joris zijn er beide in geslaagd goud te halen in de cyclosportieve Eddy Merckx in Hamoir. Voor een rit over 165 km, met 17 hellingen (chambralles, stoque, werbemont en ander moois, meer info op deze website) en 3100 meter hoogteverschil had Bruno slechts 5u32 nodig (gemiddelde snelheid 30.16 km/h); en Joris 6u12. Met 6u12 bleef Joris net binnen de goudgrens (6u15). Ne dikke proficiat. Bij het ter perse gaan is het me niet bekend of andere leden gereden hebben (Dré?, Danny?)
maandag 11 juni 2007
REDACTIEWERK
In mijn haast om mijn column te schrijven merk ik dat ik nog wel wat taal en schrijffouten maak.
Graag hulp van de eindredacteur voor het verslag ten perse gaat.
Graag hulp van de eindredacteur voor het verslag ten perse gaat.
Eddy Merckx - 16 juni 2007
Wie zaterdag wil deelnemen aan de GP Eddy Merkx, kan best met Bruno (0477/559775) contact opnemen om samen te rijden. Noteer dat de start voor de 165 km om 8.30 stipt(!) is.
Weg van de verkiezingsdrukte!
4 "Nieuwsblad"ders (Louis, Erik, Dré en Ronny) en ne rooie "Dirk" vertrokken voor een "rustige" rit om 9 uur. Wegens werken en verkiezingen reden we in het zog van motor Louis via Hoegaarden en de "ravel" naar Perwez! Terug in Grez moesten we de N25 eventjes volgen voor een stevige klim, en reden we via Bossut naar Archennes. Op de "hill" van Pecrot kon Ronny nog net over Erik wippen, maar de 30 gemiddeld was toch te danken aan het sleurwerk van Louis.
Zondag 10 juni: Verkiezingszondag! Stilte bij het vertrek!?
Met alle verkiezingsperikelen was de opkomst maar matig en verliep de rit eerder incidentrijk.
Vooreerst was den Trikke verbolgen over het getater onder zijn venster die hem uit zijn slaap hield (wie slaapt er nu nog om 9u30?)
Vanaf volgende week vertrekken wij dan ook Trees Kappeleken in het midden van meerdaalbos, zo storen wij nog enkel de everzwijnen en géén festzwijntjes meer in hun slaap.
Vermits JQ moest gaan kiezen in Oostkamp moest hij er een extra spurt uitpersen om toch nog tijdig mee te kunnen vertrekken.
Lennard kwam met een splinternieuwe "esperanza"-fiets aan het vertrek en ook nog in volledige lotto-uitrusting, dat gaf hem samen met de professionele look ook nog de "boost" gaf om de stosberg gemakkelijk naar boven te peddelen.
Via de Brempt en Kumtich reden wij alweer heuvelend rond van verkiezingsdorp naar verkiezingsdorp.
Wij kwamen wel tot de constatatie dat het Ann haar beste dag niet bleek te zijn.
Ook Magda blijkt dringend nood te hebben aan extra training om het tempo op zondag wat relaxer te kunnen volgen.
Daarom zullen er in de toekomst ook meer vlakke ritten worden geprogrammeerd, zodat iedereen mee terug meekan.
Denise daarentegen maalde moeiteloos elke helling fijn, en dit dankzij haar Technosponsor, volgens mij had zij duracellbatterijen in haar achterzakken.
Op de Kalenberg lukte het Jan Q ditmaal toch van in Jan V zijn wiel te blijven en via Pellenberg en de drukke Korbeek-lobaan ging het richting finish.
Aan Blandenkerk kon JQ nog een demarage van Hugo counteren, maar door het onverantwoord kiezersgedrag aan de kieslokalen in blanden, moest JQ plotseling afremmen voor een verstrooide overloper (ik denk een Dedeckerkiezer), zodat Hugo de spurt gemakkelijk kon winnen.
In het lokaal aangekomen dachten wij dat er een reportageploeg van het Nieuwsblad was neergestreken om ons te intervieuwen, maar uiteindelijk bleken dit de mannen van de A-groep te zijn in hun nieuwe clubuitrusting.
Vooreerst was den Trikke verbolgen over het getater onder zijn venster die hem uit zijn slaap hield (wie slaapt er nu nog om 9u30?)
Vanaf volgende week vertrekken wij dan ook Trees Kappeleken in het midden van meerdaalbos, zo storen wij nog enkel de everzwijnen en géén festzwijntjes meer in hun slaap.
Vermits JQ moest gaan kiezen in Oostkamp moest hij er een extra spurt uitpersen om toch nog tijdig mee te kunnen vertrekken.
Lennard kwam met een splinternieuwe "esperanza"-fiets aan het vertrek en ook nog in volledige lotto-uitrusting, dat gaf hem samen met de professionele look ook nog de "boost" gaf om de stosberg gemakkelijk naar boven te peddelen.
Via de Brempt en Kumtich reden wij alweer heuvelend rond van verkiezingsdorp naar verkiezingsdorp.
Wij kwamen wel tot de constatatie dat het Ann haar beste dag niet bleek te zijn.
Ook Magda blijkt dringend nood te hebben aan extra training om het tempo op zondag wat relaxer te kunnen volgen.
Daarom zullen er in de toekomst ook meer vlakke ritten worden geprogrammeerd, zodat iedereen mee terug meekan.
Denise daarentegen maalde moeiteloos elke helling fijn, en dit dankzij haar Technosponsor, volgens mij had zij duracellbatterijen in haar achterzakken.
Op de Kalenberg lukte het Jan Q ditmaal toch van in Jan V zijn wiel te blijven en via Pellenberg en de drukke Korbeek-lobaan ging het richting finish.
Aan Blandenkerk kon JQ nog een demarage van Hugo counteren, maar door het onverantwoord kiezersgedrag aan de kieslokalen in blanden, moest JQ plotseling afremmen voor een verstrooide overloper (ik denk een Dedeckerkiezer), zodat Hugo de spurt gemakkelijk kon winnen.
In het lokaal aangekomen dachten wij dat er een reportageploeg van het Nieuwsblad was neergestreken om ons te intervieuwen, maar uiteindelijk bleken dit de mannen van de A-groep te zijn in hun nieuwe clubuitrusting.
zaterdag 9 juni 2007
Joris en Bruno halen Goud in "Les 3 ballons"
Bruno en Joris hebben in de "3 ballonnen" beide goud gehaald. Bruno kwam over de meet na 8u11 minuten, Joris een 20 minuten later (8u32). Bruno vertrok moedig in de mist met de kopgroep mee en met een Pyreneën-fysiek volgde hij de kopgroep die tegen meer dan 20 km/h de eerste ballon opreed. Op de grand ballon kon hij nog volgen, maar dan was zijn pijpke uit. Bij de bevoorading stortregende het, en schuilde hij. Zo kon Joris bij Bruno komen en hebben ze een stukje samengereden in de regen (het regende dus niet alleen bij ons...). Na 1u30 regen klaarde de hemel op, en liet Bruno Joris achter. Voor de 40+ moet je de totale afstand rijden in iets meer dan 9 uur, wat voor de beide wevertjes geen probleem was! Ne dikke proficiat!
Ongeval Daniel Lecocq
Bruno meldt dat Daniel Lecocq tijdens een fietstocht is aangereden door een wagen. Vandaag moet hij onder de scanner voor onderzoek van de rug. Daniel, een spoedig herstel gewenst!
dinsdag 5 juni 2007
Verslag rit "Zondag 3 Juni" door Jan Q.
Met 10 vatten wij in prachtig warm weer onze zondagrit aan.
Mieke en Francine zijn juist terug van een hoogtestage in de Alpen, en blijken beiden in supervorm.
Omdat Rita wat minder zin heeft in het fietsen trekken wij bewust richting St Joris Weert via de Weertse dreef om vervolgens de Huldenberg via de moeilijke terlaenenkant te beklimmen om de goesting terug wat aan te wakkeren.
Jan V is weeral outstanding en terwijl JQ via zijn linkerooghoek in de beklimming Francine in het oog houd, gaat Danielle in hoge kadans aan de rechterzijde aanvallen, kwestie van JQ zijn moreel zo stillaan in zijn "reekboks" te laten zinken. Blijkbaar is Danielle (Di Luca?) aan het pieken voor haar fietsvakantie in de Pyreneën.
Terwijl Hugo gecontroleerd zijn "tikker" in de gaten houdt, vraagt iedereen zich af, welk geheim wapen Ann hanteert, om tijdens de rit zonder adempauze de gebeurtenissen van de voorbije week te becommentariëren.
Via Eizer en enkele kleinere binnenweggeskes en klimmetjes rijden wij nog om via Everberg en Meerbeek, zo kunnen wij er ook nog gerust de Hulstberg bijnemen.
Denise, die zoals een diesel op kruissnelheid is gekomen hijst zich in het spoor van Jan V, en met de 6 anderen rijden zij weg van Ann en Jan Q.
Ann moet in de afdaling de kloof dichtrijden en daarop probeert JQ het bergafvoordeel met zijn overtollige kilo's uit te spelen, maar de ontsnapping draagt maar tot Bertem-dorp, waar Hugo zorgt voor een hergroepering.
Via de Universiteitscampus en Heverleebos rijden wij op de konijnenhoek nog de venijnige C.Boghe-helling op om dan in de Duivenstraat de rode vod van de laatste km te passeren.
Torreke trekt de sprint aan voor de twee hoogtestagiairs, maar een fotofinish zal nog uitsluitsel moeten brengen of het nu Francine of Mieke was die als eerste de virtuele eindmeet heeft overschreden.Hugo werd gedeclasseerd omdat hij als enige het rechterfietspad heeft gebruikt, en als vrijbuiter moet je je nu eenmaal aan de clubregels houden.
Met 10 vatten wij in prachtig warm weer onze zondagrit aan.
Mieke en Francine zijn juist terug van een hoogtestage in de Alpen, en blijken beiden in supervorm.
Omdat Rita wat minder zin heeft in het fietsen trekken wij bewust richting St Joris Weert via de Weertse dreef om vervolgens de Huldenberg via de moeilijke terlaenenkant te beklimmen om de goesting terug wat aan te wakkeren.
Jan V is weeral outstanding en terwijl JQ via zijn linkerooghoek in de beklimming Francine in het oog houd, gaat Danielle in hoge kadans aan de rechterzijde aanvallen, kwestie van JQ zijn moreel zo stillaan in zijn "reekboks" te laten zinken. Blijkbaar is Danielle (Di Luca?) aan het pieken voor haar fietsvakantie in de Pyreneën.
Terwijl Hugo gecontroleerd zijn "tikker" in de gaten houdt, vraagt iedereen zich af, welk geheim wapen Ann hanteert, om tijdens de rit zonder adempauze de gebeurtenissen van de voorbije week te becommentariëren.
Via Eizer en enkele kleinere binnenweggeskes en klimmetjes rijden wij nog om via Everberg en Meerbeek, zo kunnen wij er ook nog gerust de Hulstberg bijnemen.
Denise, die zoals een diesel op kruissnelheid is gekomen hijst zich in het spoor van Jan V, en met de 6 anderen rijden zij weg van Ann en Jan Q.
Ann moet in de afdaling de kloof dichtrijden en daarop probeert JQ het bergafvoordeel met zijn overtollige kilo's uit te spelen, maar de ontsnapping draagt maar tot Bertem-dorp, waar Hugo zorgt voor een hergroepering.
Via de Universiteitscampus en Heverleebos rijden wij op de konijnenhoek nog de venijnige C.Boghe-helling op om dan in de Duivenstraat de rode vod van de laatste km te passeren.
Torreke trekt de sprint aan voor de twee hoogtestagiairs, maar een fotofinish zal nog uitsluitsel moeten brengen of het nu Francine of Mieke was die als eerste de virtuele eindmeet heeft overschreden.Hugo werd gedeclasseerd omdat hij als enige het rechterfietspad heeft gebruikt, en als vrijbuiter moet je je nu eenmaal aan de clubregels houden.
donderdag 24 mei 2007
Jan Q stuurde het volgende verslag door:
Stipt om 9u30 starten Mieke, Francine, Danielle, Magda, Ann, Katrien, Hugo, Torreke, Lennerd,Jan V en Jan Q richting zoete waters, maar na 2 km staat iedereen reeds te voet wegens wegeniswerken aan de M. Noestraat. Ik moet als laatste mijn 54X13 aanspreken om het "gat" te dichten.
Voor Katrien Senden is het de flanellenbenenrit (dat mocht ik bij mijn eerste rit ook ondervinden, het fenomeen duikt op rond km 20 waarbij alle macht uit je benen wegvloeit, geruststellend is wel dat dit na een aantal keren mee te rijden vanzelf verdwijnt)
en na 25 km keert zij in La Bruyère samen met Mieke, Magda en Hugo terug via Meldert.
De overige deelnemers rijden richting Pietrebais en beslissen van af te wijken van het rittenschema om het favoriete parcours van Francine te volgen (met inbegrip van enkele serieuze klimmetjes of wat dacht je?)
Ann legt er duchtig te pees op en Jan V doet voor ons de vaststelling dat het vooropgesteld gemiddelde van 22,5 km/uur alras met menig km wordt overschreden.
Torreke, onze tempomat van dienst geeft ditmaal echter géén kik en komt zelfs in Grez d'Oiseau zowaar in 2de positie rijden.
De beklimming in Ottenburg doet ons even vaart minderen, maar dan gaat het in razende snelheid naar Terlaenen, waar enkele van ons Ronny, die in tegengestelde richting kwam aangereden, slechts in een flits hebben gezien.
In St Joris Weert nemen wij via een ommetje de Weertse dreef, officieel om de wegenwerken in Vaalbeek te vermijden, maar waar ik eerder een complot van de dames vermoed om mij op de beklimming de definitieve doodsteek te geven, en waar Jan V ons ook géén enkele "option" geeft om hem op deze plaats te counteren.
Nadien gaat het in parallelle afdaling (3 op het linker- en 4 op het rechterfietspad) via de Naamsesteenweg richting Blanden.
Stipt om 9u30 starten Mieke, Francine, Danielle, Magda, Ann, Katrien, Hugo, Torreke, Lennerd,Jan V en Jan Q richting zoete waters, maar na 2 km staat iedereen reeds te voet wegens wegeniswerken aan de M. Noestraat. Ik moet als laatste mijn 54X13 aanspreken om het "gat" te dichten.
Voor Katrien Senden is het de flanellenbenenrit (dat mocht ik bij mijn eerste rit ook ondervinden, het fenomeen duikt op rond km 20 waarbij alle macht uit je benen wegvloeit, geruststellend is wel dat dit na een aantal keren mee te rijden vanzelf verdwijnt)
en na 25 km keert zij in La Bruyère samen met Mieke, Magda en Hugo terug via Meldert.
De overige deelnemers rijden richting Pietrebais en beslissen van af te wijken van het rittenschema om het favoriete parcours van Francine te volgen (met inbegrip van enkele serieuze klimmetjes of wat dacht je?)
Ann legt er duchtig te pees op en Jan V doet voor ons de vaststelling dat het vooropgesteld gemiddelde van 22,5 km/uur alras met menig km wordt overschreden.
Torreke, onze tempomat van dienst geeft ditmaal echter géén kik en komt zelfs in Grez d'Oiseau zowaar in 2de positie rijden.
De beklimming in Ottenburg doet ons even vaart minderen, maar dan gaat het in razende snelheid naar Terlaenen, waar enkele van ons Ronny, die in tegengestelde richting kwam aangereden, slechts in een flits hebben gezien.
In St Joris Weert nemen wij via een ommetje de Weertse dreef, officieel om de wegenwerken in Vaalbeek te vermijden, maar waar ik eerder een complot van de dames vermoed om mij op de beklimming de definitieve doodsteek te geven, en waar Jan V ons ook géén enkele "option" geeft om hem op deze plaats te counteren.
Nadien gaat het in parallelle afdaling (3 op het linker- en 4 op het rechterfietspad) via de Naamsesteenweg richting Blanden.
zondag 20 mei 2007
Rit van 20 mei
Ik heb de vrouwen onder leiding van Jan Quintens zien rijden van Ottenburg naar Terlanen, maar jullie gingen zo snel dat ik enkel Jan V. heb herkend. Torreke kwam net het Festijntje buiten toen ik toekwam.
De A-groep heeft een rit in de richting van Outgaerden en Landen gereden tegen een gemiddelde van 29. Zelf reed ik alleen om wat fysiek op te doen. Aan de spar in Bevekom zat ik er helemaal door. Terwijl ik een koffiekoek at en ne cola dronk, zag ik Johan, Louis, Dirk, Dré, Willy en Bruno (vanachter!) voorbij vliegen op een lint!
De A-groep heeft een rit in de richting van Outgaerden en Landen gereden tegen een gemiddelde van 29. Zelf reed ik alleen om wat fysiek op te doen. Aan de spar in Bevekom zat ik er helemaal door. Terwijl ik een koffiekoek at en ne cola dronk, zag ik Johan, Louis, Dirk, Dré, Willy en Bruno (vanachter!) voorbij vliegen op een lint!
BK Wielertoeristen in Wijgmaal
Bruno heeft de eer van Berg en Dal hoog gehouden in het BK voor Wielertoeristen in Wijgmaal. In de laatste van de plaatselijke ronden viel hij aan, en reed langs de vaart voor het peleton uit. Bij de "nieuwe" brug werd hij gegrepen door 2 achtervolgers, maar hij kon mee vooraan blijven bij de beklimming van de "Gamma" berg. Volgens de kenners was hij te vroeg vertrokken, andere vonden het knap dat hij meer dan "gewoon" meereed. In de laatste plaatselijke ronde werd hij gegrepen door de rest van het peleton, en eindigde als 23ste! Erik van Miert (welbekend van de "grote vitesse") kwam over de streep als 25ste. Daniel Lecocq reed een vijftal ronden mee, maar het tempo lag iets te hoog voor hem. Aan allen ne dikke proficiat om mee te doen!
Abonneren op:
Posts (Atom)