Ik heb moeten vaststellen dat ook de A's mijn column lezen, want ik mocht zondag ervaren dat het woord "slakkengang" toch lichtelijk boven de 30km per uur ligt, waarschijnlijk tellen de minuten wachttijd na 9 uur mee om het gemiddelde te berekenen. Daarom ben ik aan "de Witte van de neus" maar rap afgeslagen en samen met Robert, die wij daar juist tegenkwamen terug naar de startplaats gefietst.
Samen met Jan, Hugo, Ann en Rita beslisten we van ditmaal de uitstap uit te stippelen in het natuurschoon en daarom fietsten wij naar het meer van Keerbergen. Blijkbaar zijn daar géén wielerterroristen meer welkom, want géén enkele wegwijzer kon ons zeggen hoe wij het meer moesten bereiken. Als alternatief reden we dan maar langs de Dijle richting Rotselaar, zo konden wij ook nog "water" zien. Via een klein weggeske reden wij dan naar Wilsele, en in een bocht konden wij twee fietsende zotten nog net ontwijken. Juist na de bocht lag een jonge vrouw tegen de vlakte (in het gras) en wij dachten dat die het slachtoffer was geworden van die zotten.
Hugo, die van zijn dokter verbod gekregen kreeg van zich te wagen aan excessen, was het meest hulpvaardig, maar toch was onze inschatting van een valpartij verkeerd, want de vrouw zegde ons dat ze "gewoon" van de natuur aan het genieten was. Hugo had niet nagelaten van "die natuur" ook te bewonderen, dit konden wij achteraf afleiden bij zijn commentaar over natuurschoon die géén van ons opgemerkt had.
Toen wij aan de Abdij van Park naar beneden stroomden samen met het water van fikse plensbui kreeg ik de indruk dat we in de parkbeek zelf richting groenstraat en werken Aquafin reden. Via zeven betonnetten, een opgebroken fietspad en een camionette bereikten wij de braderie op de Naamsesteenweg. Vandaar richting Engels kerkhof waar Hugo ons toeriep dat Ann en Rita er niet meer bij waren. Jan V kreeg nog een lekke band aan de C.B.-helling.
Bij de aankomst in het Festijntje, bleek dat Ann en Rita hun plaats als wegkapitein ingeruild hadden voor een functie als sportbestuurder, want zij stopten daar luid toeterend achter ons met de wagen.
Nog dit: volgende week is Patrick en Cynthia met verlof, dus moeten wij de aankomst verplaatsen, suggesties zijn zondagmorgen welkom.
Janneke Quintens
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten