Ingevolge de situatie van de vorige 2 weken stond ik om 9 u te wachten op de eenzame fietser die kromgebogen over zijn stuur tegen de wind zichzelf een weg baant.
De A's waren evenwel in getal, zodat ik mij gelukkig kon prijzen van mee te mogen met de C's.
Zowel de mooie nieuwe fiets van Denise en de High Tech fiets van René Senden deden mij watertanden, vooral omdat ik nog steeds met mijn oud vehikel de baan op moet.
Bij Denise was een Trippel van Westwalle ditmaal beter welkom geweest dan de trippel op haar fiets, want nu zij eindelijk kon beschikken over topmateriaal om de "tour de Provence" te rijden, speelde "het snot" haar parten. Het is namelijk niet vanzelfsprekend van met een hand aan het stuur, en met het andere hand permanent met een zakdoek aan je neus te rijden.
Mieke, Ann, Danielle, Magda, Denise, René S en Jan Q reden doelbewust richting Blanden Kerk, zodat Rita, die (bij uitzondering) wat vertraging had, nog mee kon aanpikken.
Onderweg kwam ook nog Roberreke samen met zijn schoonzoon met nog een kennis mee aansluiten zodat wij met een compacte groep de ronde van het kleine weggeltjesland reden.
René en Jan Q gaven het tempo aan, maar blijkbaar was de rit voor de pas teruggekeerde vakantiegangers, die eerder de culinaire menukaarten tijdens hun vakantie hadden gevolgd ipv het hun opgelegd trainingsschema, een handicap om taktisch uit de wind te rijden.
Daarbovenop had Torreke als remmer van dienst verstek laten gaan, en moest er al eens getemporiseerd worden om de groep terug compleet te krijgen.
De gulden regel blijft nog altijd van toepassing: wie regelmatig meerrijdt heeft minder moeite om het strakke tempo te volgen. Wie al eens verstek laat gaan, last best een training in tijdens de week.
Tijdens de tocht was ik ten zeerste verwonderd dat René S buiten een aantal verscholen kassiewegjes tijdens de rit, ook nog de namen wist van de aankomstplaatsen tijdens de reis van 1983, en vooral van de eraan verbonden anekdotes.
Ook Mieke Senden vertelde na de aankomst bij "Dandy Dré Goemans" aan de kerk van Haasrode nog straffe verhalen over de vakantie-ervaringen, die onlosmakelijk deel uitmaken van onze clubhistorie.
Janneke Quintens
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten